SANKTUARIA MARYJNE EUROPY - ŁOTWA

Matka Boża Agłońska (Łotwa)

Agłona to najważniejsze sanktuarium na Łotwie poświęcone Matce Bożej. 

W głównym ołtarzu świątyni „łotewskiej Częstochowy" znajduje się 

cudowny obraz Matki Boskiej Agłońskiej, zwanej Przewodniczką z Kwiatem. 

Jego twórca i czas powstania nie są znane. 

Na sukience z 1834 r. widnieje napis, że „słynie on cudami od 134 lat". 

Obecna sukienka i korony z pozłacanego srebra, wysadzanego 

szlachetnymi kamieniami, pochodzą z 1875 r. 

Obraz pochodzenia bizantyjskiego jest kopią wizerunku 

Matki Bożej Trockiej. Na złotym tle ikony przedstawiono postać Maryi 

siedzącej na tronie z Dzieciątkiem na prawym kolanie. 

Ciemnopurpurowy, oblamowany złotem strój Matki Bożej 

okrywa ciemnogranatowy płaszcz o błękitnej podszewce. 

Na płaszczu widoczne są złote gwiazdy. W lewym ręku Maryja trzyma 

gałązkę różyczki o trzech kwiatach. Jezus ubrany w wykończoną 

złotem czerwoną tunikę trzyma na kolanach Pismo Święte. 

Po obu stronach ołtarza zawieszono wota jako podziękowanie 

za doznane łaski. Sanktuarium od początku istnienia było celem 

pieszych pielgrzymek nie tylko z Łotwy, ale również z Białorusi i Litwy.
W 1700 r. sprowadzono tu dominikanów, których obdarowano 

rozległymi dobrami. Na miejsce budowy kościoła obrano lesisty 

pagórek między jeziorami Egles i Cirsa. Pierwszy drewniany kościół 

spłonął w 1708 r. Zastąpiła go okazała murowana, trójnawowa 

barokowa budowla, która przetrwała do obecnych czasów. 

Świątynia na planie krzyża ma 45 m długości i 23 m szerokości. 

Wieże mają 58 m wysokości. Głębokie podziemia sanktuarium były 

miejscem pochówku osób zasłużonych. Kościół konsekrowano dopiero 

w 1751 r., a rokokowe wnętrze ukończono kilkanaście lat później. 

Ozdobiły go dzieła wykonane przez polskich artystów. 

Szczególną uwagę zwracają sztukaterie i wyroby z metalu.
W latach 1720 - 1780 obok kościoła wzniesiono okazały klasztor. 

Władze rosyjskie nie tknęły sanktuarium, chociaż w połowie XIX w. 

dokonały kasaty zakonu. Reaktywowano je po odzyskaniu 

przez Łotwę niepodległości. W okresie międzywojennym rola 

sanktuarium znacznie wzrosła, mimo że Łotwa jest krajem protestanckim. 

W czasie II wojny światowej nie ograniczono działalności 

sanktuarium. Zabroniono jedynie przyjmować nowych kandydatów 

do seminarium duchownego. Sowieci zlikwidowali uczelnię 
teologiczną, a w 1961 r. klasztor.

Mimo szykan wierni licznie docierali przed oblicze Matki Bożej. 

W 1980 r. sanktuarium w Agłonie nadano tytuł bazyliki mniejszej. 

W sierpniu 1986 r. obchody 800-lecia chrztu Łotwy zgromadziły 

150 tysięcy wiernych. 9.09.1993 r. 300 tysięcy pielgrzymów witało 

Ojca Świętego Jana Pawła II. 

Na tę okazję świątynie pieczołowicie odnowiono, ale zatarto ślady 

polskich korzeni Agłony.