Pokazywanie postów oznaczonych etykietą UKRAINA. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą UKRAINA. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 5 października 2014

SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ LATYCZOWSKIEJ-LUBLIN PARAFIA MATKI BOŻEJ RÓŻAŃCOWEJ

Ten dzień przejdzie do historii. Ludzie płakali, trzymając w rękach białe kwiaty. 
Po wiekach tułaczki święta ikona MB Latyczowskiej na stałe została przeniesiona 
do parafii MB Różańcowej. 
Na oczach wszystkich obraz został umieszczony w głównym ołtarzu kościoła.


 

Wzruszenia przed uroczystością nie krył ks. prał. Stanisław Dziduch, proboszcz parafii Matki Bożej Różańcowej w Lublinie. - Wiem, że to wyróżnienie dla nas, że po wiekach tułaczki ten cudowny obraz trafia pod dach naszego kościoła. Razem z nami będzie mieszkać Matka Chrystusa - powiedział przed uroczystością ks. prałat.
Z kościoła przy ul. Bursztynowej wyruszyła procesja na powitanie cudownego obrazu, który uroczyście prowadzono z kościoła Świętej Rodziny. Procesji przewodniczył abp Stanisław Budzik, metropolita lubelski. W ostatnim etapie peregrynacji uczestniczyli także inni biskupi oraz kapłani z całej archidiecezji i parafii lubelskich. Zakonnicy i siostry zakonne, klerycy z seminarium lubelskiego, harcerze oraz przedstawiciele grup i wspólnot oraz mieszkańcy miasta.
- Witamy Cię, Święta Boża Rodzicielko, w progach naszej świątyni, która staje się od teraz Twoim domem - witał Matkę Bożą Latyczowską ks. Dziduch. - Witamy Cię w imieniu chorych, niepełnosprawnych, ludzi na emigracji i tych, którzy z różnych przyczyn nie mogą tu teraz być. Wnosisz do naszego kościoła Chrystusa - Twojego Syna, Odkupiciela człowieka. Zostań z nami, Matko! - wołał. - Bądź z nami w każdy czas
i kształtuj nas swoim wstawiennictwem - dodali parafianie w powitaniu.
- Witam szczególnie bp. Leona Dubrawskiego z diecezji kamieniecko-podolskiej, głównego celebransa Mszy św. Na terenie jego diecezji znajduje się właśnie Latyczów. Chcę powitać prowincjała krakowskiej prowincji dominikanów o. Pawła Kozackiego. Jest tutaj w imieniu zakonu, który przed wiekami otrzymał
od papieża Klemensa VIII ten cudowny obraz. Cieszę się obecnością przełożonej generalnej sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny, które w ostatnich latach były strażniczkami tego obrazu. Chcę także powitać
ks. prał. Stanisława Dziducha oraz wszystkich parafian, którzy z radością przyjęli wieść o przeniesieniu
ikony do tego kościoła - powiedział we wprowadzeniu do liturgii abp Budzik.
- W panoramę stolic maryjnych wpisuje się dziś Lublin, miasto na styku religii i kultur, ze swoją bogatą chrześcijańską historią. Dziś przybywa kolejne miejsce kultu Maryi obecnej w tajemnicach Chrystusa
i Kościoła, patronującej dziełu nowej ewangelizacji, łączącej Wschód z Zachodem - mówił w homilii abp Budzik. - Maryja jest Królową jako Matka Króla. Jej panowanie nie może być inne od panowania Chrystusa. Jezus nie jest królem na wzór władców tej ziemi. On przyszedł na ten świat nie po to,
by Mu służono, ale aby służyć. Tak samo i Maryja. Radujemy się z ukoronowania tej świątyni obrazem Matki Bożej Latyczowskiej, świętej Wygnanki, patronki nowej ewangelizacji w Polsce i na Ukrainie. Módlmy się w intencji tego dzieła. Prowadź nas drogami zbawienia do Twojego Syna - modlił się metropolita lubelski.
W liturgii Mszy św. uczestniczyli także biskupi: Ryszard Karpiński, Stanisław Wielgus, Mieczysław Cisło
i Józef Wróbel.
Od dzisiaj wierni całej archidiecezji mogą nawiedzać cudowny obraz Matki Bożej Latyczowskiej w kościele Matki Bożej Różańcowej, który mieści się przy ul. Bursztynowej w Lublinie.








Peregrynacja cudownego obrazu Matki Bożej Latyczowskiej po kościołach Lublina upamiętniała niejako wędrówkę tego wizerunku przez wieki. Papież Klemens VIII ofiarował obraz Maryi polskim dominikanom, wysyłając ich z misją apostolską na Ruś. Powędrowali z obrazem do Latyczowa. Właścicielem tego miasta był Jan Potocki, gorliwy kalwinista, który obrazu nie przyjął. Dlatego pierwszym miejscem pobytu obrazu było skromne pomieszczenie poza miastem. Jednak szybki rozwój kultu Matki Bożej spowodował, 
że Potocki nie tylko przyjął obraz, ale powrócił na łono Kościoła katolickiego.
Jednak ikona długo tam nie została, gdyż w 1648 roku wybuchło powstanie Chmielnickiego.
Dominikanie zabrali obraz do Lwowa i przechowywali go w swoim kościele. Kiedy czasy się uspokoiły,
w 1722 roku cudowny wizerunek Maryi powrócił do Latyczowa. Car w 1832 roku dokonał kasaty zakonu dominikanów, a kościół w Latyczowie przeszedł pod opiekę księży diecezjalnych, kult Matki Bożej trwał jednak nieprzerwanie. Obraz znalazł się znów w niebezpieczeństwie, gdy wybuchła rewolucja bolszewicka. Gdy w 1920 roku armia sowiecka maszerowała na Zachód, wizerunek został przewieziony do Warszawy. Po 10 latach postanowiono, że jego miejscem pobytu będzie katedra w Łucku. Przez lata 30. XX w.
i cały okres wojenny obraz towarzyszył tamtejszym wiernym.
W 1945 roku Polacy zmuszeni zostali do opuszczenia terenów wschodnich. Księża diecezji łuckiej oraz siostry służki przywieźli obraz do Polski, a konkretnie do Lublina. Obecnie, decyzją ks. abp. Budzika,
został on przeznaczony do powszechnego kultu. Jego stałym miejscem od 4 października jest kościół MB Różańcowej w Lublinie.
(Gość Lubelski)

niedziela, 14 września 2014

MATKA BOŻA LATYCZOWSKA - PEREGRYNACJA OBRAZU - LUBLIN 15.IX-04.X.2014

20 kościołów stacyjnych peregrynacji Obrazu Matki Bożej Latyczowskiej






Cudowny obraz Matki Bożej Latyczowskiej, będący kopią obrazu Matki Bożej Salus Populi Romani (Wybawienie Ludu Rzymskiego) z Bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie, został namalowany w XVI w.
i przekazany przez papieża Klemensa VIII Polskim dominikanom ruszającym z misją apostolską na Ruś.
Od 1945 roku obraz ten znajduje się w Lublinie, choć znany jest nielicznym. 
Dzięki staraniom księdza arcybiskupa Stanisława Budzika obraz Matki Bożej znajdzie swoje nowe miejsce w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej przy ul. Bursztynowej w Lublinie.
Do parafii obraz dotrze dokładnie w dzień 236. rocznicy jego koronacji, 4 października br.
Wcześniej jednak cudowny wizerunek Matki Bożej nawiedzi 20 lubelskich kościołów, zgodnie z 20 tajemnicami różańcowymi.
Pierwszą stacją peregrynacji będzie Katedra Lubelska w dniu 15 września br., a dwudziestą (docelową) parafia pw. Matki Bożej Różańcowej w Lublinie.

TERMINY I KOŚCIOŁY STACYJNE PEREGRYNACJI OBRAZU MATKI BOŻEJ LATYCZOWSKIEJ
W dniu 15 września br. popołudniu Obraz Matki Bożej zostanie powitany w katedrze lubelskiej. Jego pożegnanie nastąpi 16 września br. również w godzinach popołudniowych.
Poniższe daty wskazują na początek nawiedzenia obrazu w kościołach i parafiach Lublina.

TAJEMNICE RADOSNE


  1. Zwiastowanie  - Katedra Lubelska -  15.09.2014 (poniedziałek);
  2. Nawiedzenie  - Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP (Bazylianówka) -  16. 09.2014 (wtorek)
  3. Narodzenie  - Kościół NMP Zwycięskiej (pobrygidkowki) -  17.09.2014 (środa)
  4. Ofiarowanie  - Parafia Matki Bożej Królowej Polski (Tatary) -  18.09.2014 (czwartek)
  5. Znalezienie  - Parafia św. Józefa w Lublinie -  19.09.2014 (piątek)

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest Jezusa w Jordanie  - Parafia Trójcy Przenajświętszej (Felin) -  20.09.2014 (sobota)
  2. Objawienie Jezusa na weselu w Kanie  - Parafia NMP Nieust. Pomocy -  21.09.2014 (niedziela)
  3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia  - Parafia MB Fatimskiej -  22.09.2014 (poniedziałek)
  4. Przemienienie na górze Tabor  - Parafia Przemienienia Pańskiego -  23.09.2014 (wtorek)
  5. Ustanowienie Eucharystii  - Parafia św. Jana Pawła II -  24.09.2014 (środa)

TAJEMNICE BOLESNE
  1. Modlitwa w Ogrójcu  - Parafia w Konopnicy -  25.09.2014 (czwartek)
  2. Biczowanie  - Parafia św. Andrzeja Boboli -  26.09.2014 (piątek)
  3. Cierniem ukoronowanie  - Parafia św. Stanisława Bpa i Męczennika -  27.09.2014 (sobota)
  4. Dźwiganie krzyża  - Parafia bł. Bpa Wł. Gorala -  28.09.2014 (niedziela)
  5. Śmierć na krzyżu  - Parafia Najśw. Serca Jezusowego -  29.09.2014 (poniedziałek)

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie  - Parafia Miłosierdzia Bożego -  30.09.2014 (wtorek)
  2. Wniebowstąpienie  - Parafia św. Antoniego -  1.10.2014 (środa)
  3. Zesłanie Ducha Świętego  - Kościół seminaryjny -  2.10.2014 (czwartek)
  4. Wniebowzięcie NMP  - Parafia. św. Rodziny -  3.10.2014 (piątek)
    [ uwaga: tu pożegnanie Obrazu MB nastąpi dnia 4 października br. o godz. 10, a następnie obraz w procesji zostanie przeniesiony do kościoła pw. MB Różańcowej ]
  5. Ukoronowanie NMP  - Parafia MB Różańcowej -  4.10.2014 (sobota)
    [ po przeniesieniu w procesji obrazu do parafii MB Różańcowej w Lublinie  ok. godz. 11 rozpocznie się Uroczysta Eucharystia ]                                                                                                                        

niedziela, 9 lutego 2014

SANKTUARIA MARYJNE EUROPY - UKRAINA

Matka Boża Berdyczowska (Ukraina)

Obraz namalowany na płótnie naklejonym na cyprysowej desce o wymiarach 51 x 70 cm,
według wzoru wizerunku Matki Bożej Śnieżnej Salus Populi Romani w Rzymie.
Obraz ten, datowany na XVII w., zaginął w 1941 roku. Obecny (143 x 93 cm) jest jego wierną kopią, wykonaną przez malarkę z Krakowa Bożenę Muchę-Sowińską. Artystka zmieniła jedynie tło,
wzbogacając je figuralnymi kompozycjami aniołów wokół głowy Madonny z Dzieciątkiem
oraz umieszczając w zwieńczeniu oko Opatrzności Bożej w trójkącie. Od XVII w. największe
katolickie sanktuarium maryjne dawnego województwa kijowskiego, a potem całej Ukrainy.
W 1630 wojewoda kijowski Janusz Tyszkiewicz wzniósł w Berdyczowie kościół i klasztor
– twierdzę dla karmelitów bosych jako wotum dziękczynne za uwolnienie z niewoli tureckiej.
Po wybudowaniu ofiarował do niego obraz Matki Bożej, czczony od dawna w rodzinie Tyszkiewiczów. Zamieszki i niepokoje polityczne, wojny i ruchy zbrojne sprawiły, że przejściowo cudowny obraz
był przechowywany we Lwowie (1648-1721) i w Lublinie (1722-1736). W związku z licznymi cudami, papież Benedykt XIV wyraził zgodę na koronację cudownego obrazu, ofiarowując jednocześnie
złote korony. Aktu koronacji dokonał 16 lipca 1756 biskup kijowski Kajetan Sołtyk.
W 1820 korony zostały skradzione. Papież Pius IX przysłał w darze nowe, a rekoronacja odbyła się
6 czerwca 1856, której dokonał biskup łucko-żytomierski Kasper Borowski.
Od 28 maja do 14 czerwca 1768 roku w miejscowej twierdzy-klasztorze bronili się konfederaci barscy
pod wodzą Kazimierza Pułaskiego.
W 1866 nastąpiła kasta klasztoru. Przy kościele utworzono parafię. Karmelicki powrócili w 1918,
ale w 1924 klasztor z kościołem przejęły władze sowieckie, z czasem tworząc tu muzeum oraz kino. Cudowny obraz pozostawiono jako artystyczny zabytek. W 1941 roku wybuchł tu ogień.
W kościele górnym ocalały jedynie mury, dolny zachował się w dobrym stanie.
W 1991 powrócili na to miejsce karmelici bosi. 19 lipca 1997 roku biskup kijowsko-żytomierskiJan Purwiński dokonał intronizacji nowego obrazu, którego wcześniej poświęcił Jan Paweł II w czasie pielgrzymki do Polski w 1997. Trzecia koronacja obrazu odbyła się 16 lipca 1998.
27 października 2011 sanktuarium Matki Bożej Berdyczowskiej zostało ogłoszone ogólnoukraińskim sanktuarium narodowym[1]. Natomiast 9 czerwca 2012, po 20 latach odbudowy, odbyła się ponowna konsekracja górnego kościoła sanktuarium, w którym znajduje się wizerunek Matki Bożej Berdyczowskiej.










niedziela, 26 stycznia 2014

SANKTUARIA MARYJNE EUROPY - UKRAINA

Sanktuarium maryjne w Zarwanicy (ukr.: Зарваниця, Zarwanycja)

Українська греко-католицька Храм чудотворної ікониБожої Матері Монастир ордена Святого Феодора Студита
Зарвани́ця, Тернопіль, Україна

Ukraińskie Grekokatolickie Sanktuarium cudotwórczej ikony Matki Bożej
Klasztor Zakonu św. Teodora Studyty - Zarwanica, Tarnopol, Ukraina

Położona na Zachodnim Podolu w rejonie trembowelskim, obwodu tarnopolskiego mała wieś Zarwanica, stała się ośrodkiem kultu maryjnego już w XIII w. Według przekazów, w 1240 r. trafił tu mnich uciekający ze zrujnowanego i spalonego przez Mongołów Kijowa. Ujrzał we śnie Matkę Bożą, a gdy się obudził, zobaczył ikonę Panny Maryi z małym Jezusem. Mnich zbudował dla ikony kapliczkę. 
Przy niej wytrysnęło źródełko, którego woda miała wartości lecznicze i szybko uznano je za cudowne.
Według współczesnych badań obraz z Zarwanicy jest istotnie jednym z najstarszych
na dzisiejszej Ukrainie przedstawień Matki Bożej. Jego powstanie datuje się na XIII-XIV w.
W 1754 r. z fundacji hrabiego A. Mączyńskiego zbudowano w Zarwanicy murowaną cerkiew
Świętej Trójcy, istniejącą do dziś. W 1867 r. papież Pius IX wyraził zgodę na koronację ikony
i podniesienie świątyni, w której była czczona, do rangi sanktuarium.
Podczas I wojny światowej , kiedy na Podolu trwały ciężkie walki sama wieś Zarwanica,
jak i zabudowania sanktuarium zostały zniszczone w 1916 r. W 1922 r. sanktuarium wróciło do życia, odbudowane dzięki pomocy metropolity Szeptyckiego, który w tym samym roku odwiedził Zarwanicę.
Podkreślić trzeba, ze kult Matki Bożej Zarwanickiej łączył Polaków i Ukraińców.
Przedstawiciele obu nacji szli w pielgrzymkach na główny sierpniowy odpust Wniebowzięcia Matki Bożej. Rewanżowali się w ten sposób Ukraińcom za ich udział w pielgrzymkach pieszych do Husiatynia
na odpust św. Antoniego. O żadnych niesnaskach narodowych między obydwoma nacjami nie było
nawet mowy. Zgodne współżycie animowali księża obu obrządków.
Druga wojna światowa spowodowała znaczące ograniczenie Zarwanicy i praktykowanie kultu
Matki Bożej . W 1944r. sowieci po ponownym zajęciu Ukrainy skazali sanktuarium na Zagładę.
W 1944r. spalona została drewniana cerkiew, a dwa lata później klasztor studytów.
Zabroniono wszelkich nabożeństw na zewnątrz murowanej cerkwi. Przekształcono ją w parafialną,
a jej proboszcz musiał formalnie przystąpić do prawosławia. Cudowne źródełko ogrodzono drutem kolczastym. Zakazano też wszekich pielgrzymek do Zarwanicy. Milicja i KGB zamykały wszystkie
drogi prowadzące do miejscowości, by to wyegzekwować.
Mimo to wierni z podziemnej greckokatolickiej Cerkwi starali się nawiedzać sanktuarium,
czemu sprzyjało położenie Zarwanicy i jej oddalenie od większych ośrodków miejskich.
Nabożeństwa dla pielgrzymów odprawiano w lesie i wiejskich chatach.
Zaznaczyć trzeba, że Cudowna Ikona była zawczasu ukryta w jednej z chat i zamurowana w stropie.
W cerkwi eksponowano jej kopię. Władze rozwścieczone bezskutecznością działań, ogrodziły teren sanktuarium drutem kolczastym, zniszczyły kapliczkę przy cudownym źródełku, a je same zasypały śmieciami, a gdy i to nie pomogło, zalały betonem. Woda i tak wydobywała się na powierzchnię,
co wierni uznali za cudowne zjawisko. Nocami przekradali się przez druty kolczaste, by nabrać wody.
Jeżeli zostali przy tym złapani, w trybie administracyjnym byli zsyłani na trzymiesięczne roboty
do Kazachstanu. To jednak nikogo nie odstraszało. Po całym Podolu szedł hyr o cudownych uzdrowieniach za wstawiennictwem Matki Bożej Zarwanickiej. Doznało je wiele osób, które obmyły się wodą
pochodzącą z cudownego źródła, zdobytą z tak dużymi trudnościami.
W 1975r. w Zarwanicy powstało tajne seminarium podziemnej greckokatolickiej Cerkwi.
Działało ono w wiosce aż do pierestrojki.
W 1988r. ujawnił się biskup Pawło Wasyłyk, który zorganizował w Zarwanicy mimo ostrych protestów władz uroczyste obchody tysiąclecia Chrztu Rusi. W 1991r. w sanktuarium wyremontowano cerkiew, odbudowano kaplicę u źródła, Drogę Krzyżową, zaczęto wznosić dom rekolekcyjny, klasztor Ojców Studytów i klasztorną cerkiew.
Odzyskanie przez Ukrainę niepodległości podniosło rangę sanktuarium w Zarwanicy.
Stała się ona jednym z narodowych miejsc kultu. W 1991r. Zarwanicę odwiedził kardynał Myrosław Lubacziwski. Dwa lata później do sanktuarium przybył arcybiskup Włodymyr Sterniuk.
W sierpniu 2004r. sanktuarium w Zarwanicy nabrało jeszcze jednego wymiaru, a raczej wróciło 
do swych korzeni. Odbyła się w nim pielgrzymka pojednania polsko- ukraińskiego. 
Wzięło w niej udział ponad 200 tys. pielgrzymów z Ukrainy i Polski. 
Podczas niej zwierzchnik Cerkwi greckokatolickiej kard. Lubomyr Huzar oraz Prymas Polski 
kard. Józef Glemp modlili się o wzajemne przebaczenie. 
W Zarwanicy zaczęły też w XXI wieku dobywać się Konferencje Episkopatu Cerkwi Greckokatolickiej.

Zarwanica to obok katedry św. Jura we Lwowie najświętsze miejsce kultu grekokatolików.
To słynne miejsce kultu maryjnego zwane jest też „ukraińskim Lourdes”.







piątek, 9 marca 2012

LUBLIN - SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ LATYCZOWSKIEJ

oryginał obrazu znajdujący się w kaplicy w Lublinie

Dzisiaj przedstawię mało znane sanktuarium z bardzo znanym wizerunkiem Maryjnym.
W małej kaplicy Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny 
przy ulicy I Armii Wojska Polskiego 9 w Lublinie odbiera cześć cudowny obraz
Matki Boskiej Latyczowskiej Królowej Podola i Wołynia.
W 1945 roku obraz opuścił Kresy Wschodnie wraz z siostrami służkami NMP
i umieszczony został w ich kaplicy najpierw przy ul. Bernardyńskiej 3/3 a po pożarze w 1984 roku został  przeniesiony do kaplicy na ul. I Armi Wojska Polskiego 9,
gdzie znajduje się do chwili obecnej.
Siostry prowadzą tam katolickie przedszkole im. św. Franciszka z Asyżu .
04.10.1778 obraz został uroczyście ukoronowany koronami papieski,
była to 25 koronacja w Polsce a 13 na Kresach Wschodnich.
Od 2006 roku w Latyczowie znajduję się kopia cudownego obrazu.
Od siósr Służek otrzymałem korespondencję i materiały jakie posiadały natomiast we wrześniu 2011 roku nadeszła odpowiedź (obrazki i folder) z sanktuarium w Latyczowie.
adresy sanktuarium:

ZGROMADZENIE SIÓSTR SŁUŻEK NMP
ul Wojska Polskiego 9
20-098 Lublin

SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ  LATYCZOWSKIEJ 
kustosz sanktuarium:  ks. Adam Przywuski 
Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
ul. 50-lecia Żowtnia 10, Latyczów, obł. Chmielnicka 31-500, Ukraina