W niedzielę 4 maja uczestniczyliśmy w promocji książki
pt. "Dzieje Księżomierzy - zarys historii wsi i kultu
Matki Bożej Księżomierskiej"wydanej przez Wydawnictwo Norbertinum.
O godz. 11.30 rozpoczęła się Msza św. w kościele parafialnym
w Księżomierzy,po której odbyło się spotkaniez autorami książki.
Trudu napisania historii wsii księżomierskiego sanktuarium podjęli się
ks. Andrzej Woch, Pani Anna Potockai Pani Agnieszka Tudurek-Kuleta.
Na spotkaniu autorzy wygłosili krótkie przemówienia a rada parafialna
w podziękowaniu za trud włożony w przygotowanie tej publikacji
wręczyłaautorom bukiety kwiatów. Zainteresowanie tą pozycją
było bardzo duże, kościół był wypełniony po brzegi.
Na zakończenie spotkania każdy otrzymał po 1 egzemplarzu
tej książki. My również otrzymaliśmy taki egzemplarz z podpisami
wszystkich, którzy to dzieło stworzyli.
Obraz Matki Bożej Księżomierskiej
Wizerunek Matki Bożej Księżomierskiej należy do grupy znanych w Polsce i
popularnych kopii obrazu Najświętszej Maryi Panny zwanego "Salus Populi
Romani", znajdującego się w rzymskiej bazylice
Santa Maria Maggiore.
Tego typu obrazy pojawiły się w Polsce najpierw w Krakowie
pod koniec
XVI w. i stały się bardzo popularne w czasie następnych trzech wieków w
całym kraju.
Obraz Matki Bożej Księżomierskiej wyraźnie nawiązuje do
swego rzymskiego oryginału przez sposób przedstawienia Maryi i
Dzieciątka. Jest to obraz olejny na lnianym płótnie o wymiarach 91 x 133
cm.
Autor obrazu nie jest znany. Trudno jest także dokładnie określić
czas jego powstania.
Technika malowania farbami olejnymi na płótnie,
pochodzenie obrazu z Krakowa, wyraźne elementy właściwe rzymskiemu
wizerunkowi Matki Bożej oraz tradycja, przemawiają za tym, że obraz
Matki Bożej Księżomierskiej pochodzi z początku XVII wieku.
Na obrazie
Matka Boża przedstawiona jest frontalnie w ujęciu do pasa. Na lewym ręku
trzyma Dzieciątko Jezus. Ubrana jest w suknię koloru czerwonego.
Okrywający głowę niebieski płaszcz wykończony jest ozdobną lamówką.
Dzieciątko Jezus ubrane jest w długą sukienkę w kolorze ugru, która pod
szyją wykończona jest także ozdobną lamówką. Matka Boża ma ręce złożone
przed sobą a Jej twarz zwrócona jest wprost na widza. Prawa ręka
Dzieciątka wysunięta jest dłonią do przodu w geście błogosławieństwa.
W
lewym ręku Dzieciątko trzyma zamkniętą księgę. Na obraz nałożona jest
srebrna sukienka i korony podtrzymywane przez aniołów. W czasie
dokumentacji konserwatorskiej w 1986 r. ustalono, że obraz
był już
kiedyś konserwowany. Dokonano wtedy jego zdublowania na klajster
stosując lniane płótno, naklejono na drewniane podobrazie i przybito do
lica obrazu gwoździami. Prawdopodobnie także wtedy całą powierzchnię
obrazu przemalowano po formie w podobnym kolorycie jak pierwotna
kompozycja.
W czasie dokonanej ostatnio konserwacji (1986-1987) obraz
został odnowiony i wzmocniony.
Z twarzy Matki Bożej i Dzieciątka oraz
ich rąk usunięto przemalowanie. Obraz naciągnięto na nowe krosno
i
zawerniksowano. Cały obraz zabezpieczono pastą woskową. Wiernym modlącym
się przed cudownym obrazem Matki Bożej wskazuje Ona na trzymanego na
ręku Jezusa, Swego Syna. Jej wielkość i godność wynika z faktu, że Bóg
wybrał Ją na Matkę Zbawiciela. Boże Macierzyństwo Maryi daje jej
wyjątkowe miejsce wśród wszystkich stworzeń a dla wierzących jest
podstawą wiary w jej orędownictwo
i wstawiennictwo u Swego Syna.
Początki kultu Matki Bożej Księżomierskiej to legenda o pojawieniu się na łące w Księżomierzu,
siedzącej na kamieniu, płaczącej Matki Boskiej. Było to na początku XVII
stulecia.
Miejsce to nazwano później „Zjawieniem” i zaczęto traktować
jako cudowne.
Podobno sama Bogarodzica wskazała plac pod zabudowę
świątyni, kiedy to w jedną noc
całe pole pokryło się kwiatami. Od tego
czasu zaczął rozwijać się ruch pielgrzymkowy.
Dowodem na otrzymane łaski
są liczne wota przechowywane w kościelnym archiwum.
Odprawiane są też
odpusty: 8 września – Narodzenie NMP, a w pierwszą niedzielę lipca
–
Nawiedzenie NMP.
Źródła podają też jakoby w XVIII w. dokonał się kolejny cud. Stało się
to w czasie próby przewiezienia obrazu do innej parafii, kiedy to
zaprzęgnięte do wozu woły nagle zatrzymały się w połowie drogi.
Obraz
nagle zniknął, po czym zmaterializował się na rosnącej nieopodal lipie.
Wydarzeniem, które głęboko wstrząsnęło całą parafią księżomierską , było włamanie się
do kościoła
w nocy z 15 na 16 maja 1984, wtedy dokonano kradzieży
srebrnej sukienki Matki Bożej i koron.
Sprawców dotąd nie udało się
odnaleść, ani też odzyskać skradzionych przedmiotów.
W nocy z 4 na 5
maja 1996 r. zabytkowy kościół uległ niemal całkowitemu spaleniu,
niewiele udało się uratować. Spłonął też obraz
Matki Bożej Księżomierskiej.
W rok po pożarze kościół został odbudowany, a utracony obraz zastąpiony
przez replikę namalowaną
przez Andrzeja Boruckiego z Łęczycy. 20
kwietnia 2010 r., abp Józef Życiński podniósł świątynię
do rangi
sanktuarium.
