SEJNY-SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ SEJNEŃSKIEJ

Wracamy do naszego pielgrzymowania po sanktuariach maryjnych w Polsce.
W kwietniu otrzymaliśmy kolejną przesyłkę tym razem od Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sejnach
w której znajdowały się dwa przewodniki po tutejszym sanktuarium.
Dziękujemy Pani A. Namiotkiewicz za ten dar do naszej biblioteki.

Sejny to miasto leżące w województwie podlaskim.
W Bazylice Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny znajduje się
sanktuarium Matki Boskiej Sejneńskiej. Nieocenionej wartości historycznej,
łaskami słynąca figura Matki Boskiej Sejneńskiej z Dzieciątkiem,
będąca przedmiotem kultu religijnego w Bazylice patronuje tej ziemi od 1602 roku.
Figura należy do jednego z trzech znanych typów figur szafkowych Madonny.
Jej powstanie zawdzięczamy nieznanemu rzeźbiarzowi, prawdopodobnie
na przełomie XIV i XV wieku, w okresie pobytu Krzyżaków na ziemiach polskich.
Figura wraz z cokołem posiada 145 cm wysokości (bez korony), jest misternie wyrzeźbiona
w lipowym drewnie i przedstawia postać Matki Boskiej siedzącej na tronie,
trzymając Dzieciątko Jezus u prawego boku. Rzeźba jest otwierana na boki od szyi Matki Boskiej
aż do podstawy, tworząc płaszcz opiekuńczy, podtrzymywany rękoma Maryi.
Wewnątrz płaskorzeźba wyobraża Boga Ojca siedzącego na tronie łaski, który trzyma krzyż
ze zmarłym Jezusem Chrystusem. Nad głową Boga Ojca jest Duch Święty w postaci gołębicy.
Na otwartych bokach płaszcza Matki Boskiej widnieją malowidła 26 postaci różnych stanów,
13 po prawej i po lewej stronie. W latach 70-tych ks. prałat Stanisław Rogowski
- ówczesny proboszcz, dziekan i kustosz sanktuarium, podjął starania o ukoronowanie
figury Matki Boskiej i Dzieciątka Jezus koronami papieskimi.
W maju 1972 roku przedstawiciel papieża Pawła VI - kardynał Artur Tabera przebywał w Sejnach i
 poparł prośbę ordynariusza łomżyńskiego biskupa Mikołaja Sasinowskiego w sprawie koronacji figury.
Papież Paweł VI bullą z dnia 3 lutego 1973 roku zatwierdził prośbę i udzielił pozwolenia na koronację.
Dnia 6 września 1975 roku, J. Em. Kardynał Karol Wojtyła metropolita krakowski,
a późniejszy Ojciec Święty Jan Paweł II - celebrował  Mszę św. inaugurującą uroczystości koronacyjne.
Całą noc trwały modły pod przewodnictwem przybyłych na tę uroczystość ojców dominikanów.
Dnia 7 września na placu za klasztorem, odbyły się uroczystości koronacyjne.
Głównym celebransem był kardynał Wojtyła, a homilię o znaczeniu Maryi w życiu Kościoła,
narodu, parafii i każdego człowieka, wygłosił Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński.

link do strony sanktuarium

Figura Matki Bożej Sejneńskiej zamknięta.

Figura Matki Bożej sejneńskiej otwarta.

CIESZANÓW-GORAJEC-ŁÓWCZA-TARNOSZYN-KORCZMIN-SZCZEPIATYN-KRASNOBRÓD

W Święto Zesłania Ducha Świętego wyruszyliśmy w kolejną pielgrzymkę po sanktuariach maryjnych.
Tym razem udaliśmy się w rejon Roztocza Południowego który obejmuje część województwa podkarpackiego i lubelskiego. Pierwszym etapem naszej pielgrzymki był Cieszanów
musieliśmy długo czekać aby wejść do kościoła bo akurat wtedy odbywała się tam
I Komunia Święta ale na koniec udało się nam wejść a nawet porozmawiać z księdzem proboszczem.
Z Cieszanowa udaliśmy się do Gorajca gdzie znajduje się przepiękna cerkiew grekokatolicka.
Pojechaliśmy też do miejscowości Łówcza, gdzie również znajduje się cerkiew grekokatolicka
ale w ruinie. Z tamtąd udaliśmy się do miejscowości Tarnoszyn  gdzie w kościele parafialnym
znajduje się obraz Matki Boskiej Bełskiej. Tam też skożystaliśmy z sakramentu pokuty i na zaproszenie księdza proboszcza udaliśmy się na Mszę Świętą do pobliskiego Szczepiatyna.
W Szczepiatynie w dawnej cerkwi grekokatolickiej znajduje się kościół filialny parafii Tarnoszyńskiej.
Przed Mszą Świętą zajechaliśmy jeszcze do Korczmina aby zobaczyć wspaniałą drewnianą cerkiew grekokatolicką. Na koniec w drodze powrotnej wstąpiliśmy do Krasnobrodu ale tylko do kaplicy
na wodzie bo pora była już bardzo późna. Nabraliśmy tam 3 butelki cudownej wody dla siebie
i dla sąsiadek i udaliśmy się w stronę domu.
Teraz opiszę miejsca, związane głównie z kultem Matki Bożej, które nawiedziliśmy:

CIESZANÓW

Cieszanów to miasto w województwie podkarpackim w powiecie lubaczowskim.
Z siedemnastowieczną tradycją Cieszanowa wiąże się czczony w miejscowej farze

obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Wizerunek ten miał być sprowadzony przez dominikanów,

którzy przybyli do miasta dzięki fundacji Aleksandra Stanisława Bełżeckiego z lat 60 i 70. XVII w.

Już wówczas Matka Boża w swym cudownym wizerunku broniła mieszkańców w trudnych czasach najazdów tatarskich, a wedle lokalnych przekazów odnotowanych przez Tomasza Roga

pomogła jednej z mieszczanek szczęśliwie powrócić z niewoli tureckiej.

Obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem na srebrzonej i złoconej sukience z napisem 1863 r.

znajduje się w ołtarzu głównym cieszanowskiego kościoła. Na zasuwie oryginalny obraz Świętego Wojciecha, przedstawionego w habicie zakonnym.

Obecnie obraz Matki Boskiej Cieszanowskiej znany jest w swej kopii z XIX wieku.

link do strony parafii

Obraz Matki Boskiej Cieszanowskiej

TARNOSZYN

Tarnoszyn położony jest w powiecie Tomaszowskim w gminie Ulhówek w woj. lubelskim.

W kościele pw. Św. Stanisława odbiera cześć Obraz Matki Boskiej Bełskiej, mający opinię cudownego.

Jest wierną kopią obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Namalowany na płótnie, przytwierdzonym
do deski o wymiarach 96x 76 cm. Nad głowami Syna i Matki Bożej są umieszczone korony ozdobne
z korali i pereł. Obraz przykryty aksamitną sukienką, haftowaną złotymi nićmi i ozdobioną perłami, wykonaną przez siostry felicjanki w Krakowie w 1973 r.
Do r. 1951 znajdował się w kościele "Na Zameczku" w Bełzie.
Tradycja głosi że lud wierny Bełza i okolic od dawna oddawał cześć Matce Bożej
w Jej łaskami słynącym obrazie. O łaskach i cudach świadczą wota rozmieszczone wokół obrazu
i w gablotach. Wiemy, że istniała księga cudów, ale niestety nie zachowała się do naszych czasów.
O łaskach doznanych w Bełzie dziś wiemy z przekazów ustnych i pojedynczych zapisków wiernych
i księży tam pracujących. 12 września 1951 r. obraz opuścił Bełz. Umieszczono go tymczasowo
w Łukawcu. Stamtąd, 9 grudnia 1951 r., został przeniesiony do prokatedry w Lubaczowie.
Biskup Marian Rechowicz, mając na uwadze związki Tarnoszyna z Bełzem, w r. 1974
przekazał go do kościoła parafialnego w Tarnoszynie.
Od chwili przybycia obrazu do Tarnoszyna kult Matki Boskiej odrodził się i zyskał dawny rozgłos.
Dużo w tym kierunku uczynił obecny ksiądz biskup pomocniczy Mariusz Leszczyński
- były proboszcz parafii Tarnoszyn.
W każdą sobotę przed cudownym obrazem odprawiana jest specjalnie ułożona
Nowenna do Pani Bełskiej. W księdze łask i cudów, pojawiają się znów podziękowania
za wszelkie dobro.

Obraz Matki Boskiej Bełskiej

KORCZMIN

Korczmin - to położona nad Rzeczycą niewielka wieś w powiecie tomaszowskim na Lubelszczyźnie,
która zwróciła na siebie niedawno uwagę z racji odbudowanej cerkwi,
a także słynącej niegdyś cudami ikony Matki Bożej Korczmińskiej
Tutejsza cerkiew jest jednym z najcenniejszych zabytków drewnianego budownictwa
cerkiewnego w Europie. Jej niezwykłość polega na niespotykanych
w żadnej innej cerkwi proporcjach. Ma niezwykle smukłą sylwetkę,
co przy realiach budownictwa drewnianego graniczy niemal z cudem.
Cerkiew powstała prawdopodobnie w latach 70. XVI w., tym samym należy
do najstarszych w Polsce. Po wojnie użytkowano ją jako kościół katolicki,

a później opuszczono. Na początku lat 90. XX w. znajdowała się już w tragicznym stanie.
Staraniem społeczników z TOZ oraz ks. Stefana Batrucha, proboszcza parafii greckokatolickiej

w Lublinie, cerkiew została odremontowana. W sierpniu 2004 r. dokonano uroczystego poświęcenia świątyni. Umieszczono w niej kopię cudownego obrazu MB Korczmińskiej oraz relikwie św. Józefata. Podczas uroczystości po raz pierwszy została otwarta granica w Korczminie,

a procesja wiernych z cudownym obrazem przeszła spod cerkwi do cudownego źródła

we wsi Stajiwka po stronie ukraińskiej. Tego dnia swoją cerkiew obejrzało, po raz pierwszy

od wysiedlenia, wielu dawnych mieszkańców wsi, którzy przybyli tu z różnych stron Polski.

Ikona, którą niesiono w procesji, jest kopią wizerunku Matki Boskiej Korczmińskiej.

Oryginał znajdował się w miejscowej cerkwi od czasów, kiedy przez te ziemie przetoczyły się wojska Bohdana Chmielnickiego. Od stuleci był obiektem kultu.

Co rok w święto Zaśnięcia Bogarodzicy (wschodni odpowiednik Wniebowzięcia NMP,

według kalendarza juliańskiego obchodzone 28 sierpnia, po ukraińsku Uspinnia)

przybywały pod obraz tłumy pątników. Za wstawiennictwem Panienki z ikony

chorzy odzyskiwali zdrowie. Pielgrzymowali tu nie tylko grekokatolicy,

ale też liczni wierni obrządku łacińskiego.

link do strony

Ikona Matki Boskiej Korczmińskiej

O Krasnobrodzie pisałem we wcześniejszych postach o pozostałych cerkwiach
w Łówczy i Szczepiatynie nie będę się rozpisywał, ale warto je zobaczyć
ponieważ są unikatowe i niepowtarzalne, tak jak ta w Gorajcu.

KALWARIA PACŁAWSKA -SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ KALWARYJSKIEJ; PRAŁKOWCE-SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ ZBARASKIEJ

Opiszę dzisiaj pielgrzymkę jaką odbyliśmy z Norbertem 3 maja do Kalwarii Pacławskiej.

Jest to szczególny dzień bo poświęcony Matce Bożej jako Królowej Polski.

Wyjechaliśmy przed południem jechaliśmy drogą na Przemyśl przez Biłgoraj Jarosław

i w Przemyślu zjechaliśmy na trasę prowadzącą do Kalwarii Pacławskiej.

Tereny pagórkowate bardzo ładne prawie jak w Bieszczadach no i droga do sanktuarium

pod górkę i przez las. Po przyjeździe na miejsce udaliśmy się do kaplicy,

gdzie znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej.

Obejrzeliśmy kościół, ołtarze boczne i ołtarz główny w którym znajduje się

dużych rozmiarów Figura Pana Jezusa wiszącego na Krzyżu.

We Mszy Świętej uczestniczyliśmy o godzinie 16-tej i zaraz po niej wyruszyliśmy

w drogę powrotną. Wstąpiliśmy jeszcze zobaczyć kilka kaplic kalwaryjskich dróżek

a także nabraliśmy wody z cudownego źródełka znajdującego się przy trasie zjazdowej z sanktuarium.

Do XVII w. Słynący łaskami obraz Matki Bożej swoją cześć odbierał we franciszkańskim kościele w Kamieńcu Podolskim. Kiedy w roku 1672 Turcy zdobyli twierdzę kamieniecką,

w kościele Franciszkanów urządzili stajnie i wszystkie święte paramenty

wyrzucali; obraz Matki Bożej, na rozkaz tureckiego komendanta, wyrzucono do rzeki Smotrycz.

Jak obraz trafił do Kalwarii Pacławskiej trudno jednoznacznie powiedzieć.

Legenda mówi że pewien starzec znalazł go w rzece i zabrał do swojego domu gdzie
działy się różne cuda  stamtąd został procesjonalnie przeniesiony do Kalwarii.
Druga bardziej wiarygodna wersja jest takaż e Andrzej Maksymilian Fredro
wykupił obraz od Turków i przeznaczył do kościoła w Kalwarii, gdzie sława obrazu
jeszcze wzrosła na skutek cudów doznanych przed wizerunkiem.

Dnia 22 V 1882 r. Kapituła Watykańska wydała akt koronacyjny zatwierdzony
przez papieża Leona XIII i 15 VIII 1882 r. odbyła się koronacja łaskami słynącego
Obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej koronami papieskimi przez bpa Łukasza Ostoję Soleckiego.

W uroczystości koronacyjnej wzięło udział ponad 150 tys. pielgrzymów.

Burzliwe koleje losu przechodził obraz Matki Bożej podczas

drugiej wojny światowej. W 1939 r. obraz wywieziono do klasztoru w Czyszkach
pod Lwowem, po dwóch latach przewieziono do klasztorów w Jaśle i Krakowie,
gdzie zamurowany został w fundamentach kościoła. Zaraz po wojnie, w roku 1945,

obraz powrócił do Kalwarii. W roku 1968 r. obchodzono 300-lecie założenia
Kalwarii Pacławskiej, na które przybył Metropolita Krakowski Karol Kardynał Wojtyła.

Podczas uroczystości wygłosił kazanie i odprawił Mszę św.
W roku 1982 odbyły się uroczystości jubileuszowe 100-nej rocznicy koronacji obrazu,
podczas uroczystości obyła się procesja z cudownym obrazem po Kalwarii.

Sam obraz Matki Bożej namalowany jest na płótnie o wym. 119cm na 81cm,
jednak srebrno-złota sukienka przedłuża wizerunek i w rzeczywistości długość wynosi 153 cm.

Nieznany artysta przedstawił Maryję jako Królową.

Tron jej stanowią obłoki. W prawej ręce trzyma berło, na lewej zaś spoczywa

Dzieciątko Jezus, które prawą rączką błogosławi a w lewej trzyma kulę ziemską.

Matka Boża ubrana jest w czerwoną szatę i ciemnozielony płaszcz.

Pan Jezus ubrany w szatę koloru jasnopopielatego.

Na głowie obydwu Postaci namalowane są korony wysadzane drogimi kamieniami,

spod korony Maryi spływają rozpuszczone, złoto brązowe włosy.

Wokół głowy Matki Bożej znajduje się aureola z promieniami.

Artysta, tworząc wizerunek Matki Bożej namalował Jej jedno, odkryte ucho.

Fakt ten przyczynił się do tego, że modlący się na tym miejscu pielgrzymi

nadali Matce Bożej Kalwaryjskiej tytuł: Matka Słuchająca.
Jest to świadectwo na to, że Maryja wysłuchuje próśb,

a potrzeby swoich dzieci przedstawia swojemu Synowi Jezusowi,

który za Jej pośrednictwem udziela ludowi Bożemu potrzebnych łask.

link do strony sanktuarium

Królowo nasza, Pani i Matko, Ty ubogaciłaś swoją obecnością

wiele miejsc naszej ojczystej ziemi.

Jako Matka słuchająca dałaś się poznać także na tym miejscu.

Wybrałaś je wśród lasów, aby błogosławić pielgrzymującym do Ciebie.

Matko Boża Kalwaryjska!

Ofiaruję się Tobie całkowicie z duszą i ciałem,
ze wszystkimi moimi radościami i smutkami.

Otocz opieka mnie, mój dom, moją rodzinę i miejsce pracy.

Pomóż wypełnić wolę Twego syna.

Daj mi również tę łaskę, bym mógł znowu przyjść na to święte miejsce dla odnowienia

i pogłębienia mojej wiary, nadziei i miłości
AMEN.

Po wyjeździe z Kalwarii udaliśmy się inną drogą przez Fredropol w kierunku Birczy

i na Przemyśl. Droga równie piękna bo więcej lasów i drogi bardziej kręte.

Tuż przed Przemyślem zatrzymaliśmy się jeszcze w Prałkowcach, gdzie znajduje się

Sanktuarium Matki Boskiej Zbaraskiej.

Norbert został w samochodzie bo był już zmęczony ale ja nie mogłem

opuścić takiej okazji by pokłonić się przed obliczem Matki Bożej z dalekiego Zbaraża.

Obraz znajduje się w ołtarzu głównym w dawnej cerkwi greko katolickiej w Prałkowcach. Jest to namalowana na blasze miedzianej kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej z XVI wieku. Współcześnie został on osadzony na metalowej płycie z płaskorzeźbami polskich orłów. Obraz znajdował się pierwotnie w kościele bernardynów w Zbarażu. Według tradycji modlił się przed nim król Jan III Sobieski. Król Michał Korybut Wiśniowiecki ufundował do niego srebrną sukienkę. Po II wojnie światowej bernardyni przewieźli obraz do Leżajska, a od 1972 znajduje się w Prałkowcach. Opiekę nad sanktuarium sprawują księża Michalici.

„Ten obraz cały modlitwami nasiąknięty,
Ten obraz spotkaniami z Matką Bożą święty,
W tym obrazie zastygły szepty i westchnienia
I łzy gorzkie wylane poprzez pokolenia!”

Po dniu pełnym wrażeń wracamy do domu a wokół nas rozbłyskują błyskawice
i jakoś dziwnie nie czuję lęku bo ufam i wierzę Tej którą tak bardzo ukochałem całym sercem. 

Tej która prowadzi nas do Swego Syna. Tej którą Polski naród tak bardzo umiłował.

Tej która odbiera cześć w tak wielu sanktuariach Polski tych dużych i tych małych.

MARYJO KRÓLOWO POLSKI JESTEM PRZY TOBIE PAMIĘTAM CZUWAM.

LUBYCZA KRÓLEWSKA-TOMASZÓW LUBELSKI-KRASNOBRÓD-ZWIERZYNIEC-TOPÓLCZA

W ramach zbierania materiałów do książki Miejsca Święte Lubelszczyzny

postanowiliśmy pojechać na południowo-wschodnie krańce województwa lubelskiego

do Lubyczy Królewskiej.

Lubycza Królewska leży niedaleko przejścia granicznego z Ukrainą.

Na terenie miejscowości znajduje się kościół parafialny

pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej i Aniołów Stróżów.

W kościele tym doznaje czci łaskami słynący obraz Matki Bożej Różańcowej

przywieziony tu z Rawy Ruskiej (obecnie Ukraina), dawnej parafii,

do której to przed II wojną światową miejscowość należała.

W kościele uczestniczyliśmy we Mszy Świętej o godz. 18.00,

po której nastąpiło zasłonięcie cudownego obrazu..

Od kościelnego dostaliśmy kilka obrazków z wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej

i Pana Jezusa Miłosiernego z Lubyckiego kościoła.

W zeszłym roku otrzymaliśmy też kilka egzemplarzy książki

pt. „Łaskami Słynący Obraz Matki Boskiej Różańcowej w Lubyczy Królewskiej”

od jej autora Pana Zdzisława Pizuna za co serdecznie mu dziękujemy.

link do strony parafii

Zanim dotarliśmy do Lubyczy Królewskiej po drodze nawiedziliśmy kilka sanktuariów

diecezji zamojsko-lubaczowskiej: Topólcza, Krasnobród i Tomaszów Lubelski

zatrzymaliśmy się też na chwilę nad stawem ”Echo” w Zwierzyńcu bo pogoda była sprzyjająca.

W Topólczy położonej niedaleko Zwierzyńca znajduje się parafia Świętego Izydora.

W nastawie ołtarza głównego znajduje się obraz (ikona) Matki Bożej z Dzieciątkiem,

namalowany na drewnie przez malarzy lwowskich.

Kościół pierwotnie jako cerkiew prawosławna co daje się zauważyć gołym okiem.

Świątynia otwarta wewnątrz kraty ale ołtarz z obrazem widoczny

Na stoliku wystawione foldery i obrazki z wizerunkiem Matki Bożej.

link do strony parafii

MATKA BOŻA ŁASKAWA W KOŚCIELE W TOPÓLCZY

Dziewico Niepokalana, Matko Odkupiciela,

Maryjo, nasza Matko łaskawa !

Od czterech wieków jesteś obecna wśród nas w znaku ikony.

Przed Twoim obliczem nasi dziadkowie, ojcowie i matki klękali, o łaski Ciebie błagali.

Również i dziś, oczyma pełnymi dobroci i współczucia spoglądasz na swoje dzieci

i zapraszasz do siebie tych, którzy Tobie ufają i oczekują Twojej pomocy.

Matko Boża Łaskawa, pełni ufności i pokory pragniemy zawierzyć Tobie

i Twojemu Synowi nasze rodziny zanosząc do Ciebie pokorne prośby.

Łaskawa Matko Boska zlej na nas łask swych zdrój

pokornie Ciebie błaga naszej parafii lud.

Robimy kilka fotografii i ruszamy w dalszą drogę w kierunku Lubyczy Królewskiej.

Po wyjeździe z Topólczy zatrzymujemy się jeszcze w Zwierzyńcu nad stawem "Echo".

Trzeba przyznać że jest to miejsce dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych

i za parking też nie musieliśmy płacić.

Zrobione są podjazdy w formie podestów aż na górkę z tarasem widokowym na staw.

Warto się tam wybrać bo miejsce urocze.

Do Krasnobrodu już niedaleko parkujemy niedaleko kościoła i udajemy się do świątyni

gdzie znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej Krasnobrodzkiej.

Nie obraz a właściwie obrazek o wymiarach 9x14 cm.

Przedstawia on Matkę Boską adorującą Dziecię Jezus leżące na ziemi.

Matka Boska z rozpuszczonymi włosami i rękami złożonymi na piersi zdaje się adorować Dzieciątko.

Pan Jezus jako dopiero co narodzone Dziecię z wyciągniętą prawą rączką w błogosławiącym geście.

W lewym rogu obrazka Duch św. w postaci spadającej gołębicy.

Plan obrazka wypełnia ogród różany.

Obrazek został wykonany na papierze metodą metalorytniczą w nieznanej drukarni.

Dnia 4 lipca 1965 roku bp lubelski Piotr Kałwa dokonał na prawie papieskim

koronacji cudownego obrazka wraz z powiększoną kopią.

W ciszy modlimy się prosząc Matkę Bożą o szczęśliwą podróż w dalszą drogę i powrót do domu.

http://www.krasnobrod-sanktuarium.pl/historia-obrazka/

Krasnobrodzka Szafarka Łask Pocieszycielka Zamojszczyzny

Cudowny Obrazek umieszczony w prawym górnym rogu.

Cudowny Obrazek Matki Boskiej Krasnobrodzkiej

Witaj Maryjo Krasnobrodzka Pani

Tylu łaskami wsławiona.

Tobie składamy serca nasze w dani

Na wieki bądź pozdrowiona.

Spojrzyj na lud Twój z tej zamojskiej ziemi

Zbierz wszystkie łzy i cierpienia.

Wspieraj nas z nieba modłami swoimi

Daj siły, wiedź do zbawienia

Z Krasnobrodu do Tomaszowa Lubelskiego niedaleko około 15 km.

Podjeżdżamy pod drewniany kościółek w którym znajduje się łaskami słynący

obraz Matki Boskiej Szkaplerznej.

Cudowny wizerunek Matki Bożej został ukoronowany 17 lipca 1994 r.

Aktu koronacji dokonał nuncjusz apostolski abp Józef Kowalczyk.

Uroczystość koronacji odbyła się z udziałem 23 biskupów

i ponad 60-tysięcznej rzeszy wiernych (także z  Ukrainy).

Wchodzimy do środka w kościele odmawiany jest różaniec

włączmy się w tę modlitwę i wspólnie odmawiamy ostatni dziesiątek.

Przy kościele umieszczona jest kalwaria ze stacjami Drogi Krzyżowej.

Idę ją zobaczyć jest ładnie położona. Jest jeszcze krzyż papieski poświęcony

przez Ojca Świętego Jana Pawła II w Lubaczowie 03.06.1991 roku.

Wracam bo Norbert został na górze było za stromo żeby mógł zejść o kulach.

link do strony sanktuarium

Obraz Matki Boskiej Szkaplerznej z Tomaszowa Lubelskiego

Jest godzina 17.00 więc pora wyruszyć w dalszą drogę bo o 18.00 mamy Mszę Świętą

w Lubyczy Królewskiej o czym napisałem na samym początku.

PORĄBKA USZEWSKA-KRAKÓW ŁAGIEWNIKI-KALWARIA ZEBRZYDOWSKA

W sobotę 21 kwietnia 2012 roku na prośbę członkiń Koła Gospodyń Wiejskich

w Maciejowie Starym zorganizowaliśmy razem z Norbertem wyjazd do Łagiewnik

i Kalwarii Zebrzydowskiej.

Wyjechaliśmy bardzo wcześnie rano a właściwie to jeszcze w nocy bo o godzinie 2.30.

Naszym kierowcą był Krzysiek Romanek, który na co dzień jeździ trasą Żółkiewka – Bychawa.

Na początek przyjechaliśmy do miejscowości Porąbka Uszewska (gmina Dębno, powiat brzeski)

do Sanktuarium Matki Bożej z Lourdes.

Na wzniesieniu nieopodal kościoła znajduje się Grota, która jest wierną kopią tej z Lourdes.

link do strony parafii

Grota Matki Bożej z Lourdes w Porąbce Uszewskiej

Figura Maryi Niepokalanej z Groty w Porąbce Uszewskiej

Inicjatorem budowy Groty Matki Bożej z Lourdes był Ks. Jan Palka,

ówczesny wikariusz parafii w Porąbce Uszewskiej.
Około 1900 roku odbył on pielgrzymkę do Lourdes.
Zachwycony tym, co przeżył i zobaczył w wielkim sanktuarium maryjnym,
postanowił wybudować w miejscowej parafii grotę, która przybliżałaby wiernym
miejsce objawień Maryi w massabielskich skałach.
Z odbytej pielgrzymki przywiózł gipsowy model groty oraz butelkę wody z cudownego źródła.
Wnętrze Groty stanowi obszerne po­mieszczenie, nakryte sklepieniem kolebkowym.
W centralnej części wnętrza znajduje się kamienny, neogotycki ołtarz.
W półkolistej wnęce kapliczki znajduje się miniaturowa figura Niepokalanej.
Poniżej kapliczki umieszczono tabernaku­lum, zamknięte ozdobnymi drzwiczkami.
We wnękach tylnej ściany Groty zawieszone są liczne wota.
Szczytowy obrys Groty z jego lewej strony wieńczy duży krzyż z gładko ciosanego kamienia.
Po prawej stronie budowli, nad sklepieniem Groty, w głębokiej niszy,
została umieszczona figura Matki Bożej Niepokalanej, wykonana
przez artystę rzeźbiarza - Józefa Kuleszę z Krakowa.
Matka Boża z Lourdes ma ręce złożone do modlitwy i wzrok wzniesiony ku niebu.
U Jej stóp ścielą się róże.
Nad głową w aureoli widnieje napis:

„Jestem Niepokalane Poczęcie"

\

Dnia 8 grudnia 2003 r Biskup Ordynariusz Wiktor Skworc wydał dekret,

w którym Grotę uczynił Sanktuarium z możliwością zyskiwania większej ilości odpustów
przez przybywających pielgrzymów by uczcić Niepokalaną z Lourdes w Porąbce Uszewskiej.
Przed grotą i figurą Maryi Niepokalanej odmówiliśmy różaniec w intencjach własnych.
Można było też nabrać wody, która była zmieszana z cudowną wodą z Lourdes.
Przed kościołem spotkałem się z księdzem proboszczem Józefem Golonką.

O godziny 8 udaliśmy się w dalszą drogę

do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.
Przybyliśmy tam przed godziną 9 i mieliśmy trochę wolnego czasu na indywidualne zwiedzanie.
Kaplica Świętego Józefa z Cudownym obrazem Jezusa Miłosiernego,

Bazylika Bożego Miłosierdzia, kaplice w kościele dolnym, Kaplica Wieczystej Adoracji

i wieża widokowa to miejsca które wszyscy chcieli koniecznie zobaczyć.

link do strony sanktuarium

CUDOWNY WIZERUNEK JEZUSA MIŁOSIERNEGO  W KAPLICY ŚWIĘTEGO JÓZEFA

Obraz przedstawia Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego,
który za cenę swej męki przynosi człowiekowi pokój i zbawienie przez odpuszczenie grzechów oraz wszelkie łaski i dary. Charakterystyczne dla tego obrazu są dwa promienie: czerwony i blady.
Pan Jezus zapytany o ich znaczenie wyjaśnił:
Te dwa promienie oznaczają krew i wodę; blady promień oznacza wodę,
która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz (Dz. 299). Promienie oznaczają więc przede wszystkim sakramenty święte.
Odpowiedzią na te dary miłosierdzia Bożego ma być postawa ufności,
stąd w podpisie obrazu są umieszczone słowa: Jezu, ufam Tobie.
Jego kult polega na ufnej modlitwie połączonej z uczynkami miłosierdzia wobec bliźnich.
Do tak rozumianej czci obrazu Pan Jezus przywiązał szczególne obietnice.
Dusza, która czcić będzie ten obraz nie zginie (Dz. 48) - obiecał Jezus.
Przyrzekł także czcicielom duże postępyw na drodze do doskonałości chrześcijańskiej,
zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi duszy oraz łaskę szczęśliwej śmierci.
Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego został namalowany w Wilnie w 1934 roku
w pracowni Eugeniusza Kazimirowskiego pod bezpośrednim kierunkiem s. Faustyny.
Nie spodobał się wizjonerce, bo nie odpowiadał pięknu Jezusa.
Uświadomiła sobie, że żaden malarz nie potrafi namalował Zbawiciela takim, jakim Go zobaczyła.
Pan odpowiedział jej:
Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej.
Obraz został wystawiony do publicznej czci po raz pierwszy w sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie w pierwszą niedzielę po Wielkanocy 1935 roku.
Dzisiaj odbiera on cześć w kościele Ducha Świętego w Wilnie.
Od tamtego czasu powstawało wiele wersji wizerunku.
Obraz z Łagiewnik jest najbardziej znaną.
Namalował go w 1944 r. Adolf Hyła jako wotum za ocalenie rodziny z wypadków wojennych.

Msza Święta, która miała odbyć się o godz. 10-tej w Kaplicy Męki Pańskiej niestety
nie odbyła się z przyczyn od nas niezależnych.

Uczestniczyliśmy natomiast we Mszy Świętej o godzinie 12, którą odprawiał miejscowy biskup

dla IX Ogólnopolskiej Pielgrzymki Pracowników i Wolontariuszy „Caritas”.

Po Mszy Świętej udaliśmy się w dalszą drogę tym razem do Sanktuarium Pasyjno - Maryjnego

w Kalwarii Zebrzydowskiej (powiat wadowicki).

Droga niedaleka ale dojazd do bazyliki trochę utrudniony ponieważ było trochę pod górkę.

Na miejscu przywitał nas mały deszczyk ale to nie przeszkadzało naszym pielgrzymom

aby wejść na górę do Kościoła Ukrzyżowania i pustelni Świętej Heleny.

O godzinie 16 umówieni byliśmy z przewodnikiem, którym okazała się sympatyczna pani.

Opowiedziała nam historię sanktuarium i pokazała makietę Dróżek Kalwaryjskich.

Po wysłuchaniu udaliśmy się wszyscy do bazyliki do kaplicy Matki Bożej Kalwaryjskiej aby w ciszy zawierzyć jej swoje troski i zmartwienia.

http://www.kalwaria.eu/

OBRAZ MATKI BOŻEJ KALWARYJSKIEJ

Wizerunek ten uważa się za kopię obrazu Matki Bożej Myślenickiej,
jednak nie wiadomo dokładnie kiedy ani przez kogo obraz został namalowany,
choć musiało to mieć miejsce przez rokiem 1641.
Według legendy, 3 maja 1641 Stanisław Paszkowski z Brzezia Paszkowskiego
podczas modlitwy zauważył spływające z oczu Matki Bożej krwawe łzy.
O zdarzeniu został powiadomiony biskup krakowski. Poproszono właściciela,
by podarował obraz kościołowi w Marcyporębie. Tradycja głosi,
że Stanisław Paszkowski wyruszył z obrazem
do Marcyporęby, jednak w czasie podróży poczuł, że jakaś siła kieruje go w zupełnie inną stronę,
niż zamierzał. Wędrując, dotarł do sanktuarium kalwaryjskiego. Zrozumiał wtedy,
że wolą Bożą jest, aby wizerunek płaczącej Matki Bożej spoczął właśnie w tym miejscu.
5 maja 1641 ojcowie Bernardyni otrzymali pod opiekę obraz Matki Bożej Płaczącej
Początkowo obraz ten z polecenia biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika został przeniesiony
do zakrystii, gdzie miał pozostawać do czasu wyjaśnienia jego cudownego charakteru.
W 1656 władze kościelne zezwoliły na jego publiczną cześć, uznając go za łaskami słynący.
Obraz został umieszczony ponownie w kościele głównym.
W latach 1658–1667 przy południowej ścianie kościoła zbudowano kaplicę, w której w 1667
umieszczono cudowny wizerunek. Świątynia została ufundowana przez Michała Zebrzydowskiego
Koronacja cudownego obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej miała miejsce 15 sierpnia 1887.
Dokonał jej kard. Albin Dunajewski. Złotą koronę dla Dzieciątka Jezus ufundowali pielgrzymi ze Śląska Cieszyńskiego, natomiast dla Matki Bożej wierni z diecezji krakowskiej.
Insygnia zostały pobłogosławione przez papieża.
Obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej był miejscem częstych modlitwy Karola Wojtyły – Jana Pawła II.
Jako papież odwiedził sanktuarium dwukrotnie: 7 czerwca 1979 oraz podczas swojej
ostatniej pielgrzymki do Polski, 19 sierpnia 2002 roku.
W stulecie koronacji obrazu, 10 czerwca 1987 przekazał dla sanktuarium złotą różę.
Ceremonia miała miejsce podczas III pielgrzymki Papieża do Ojczyzny,
podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach.
Na tę okoliczność Obraz opuścił Kalwarię Zebrzydowską i został umieszczony przy ołtarzu na Błoniach. Dziś wotum znajduje się w ołtarzu przy wizerunku.

Po wyjściu z kaplicy jeszcze krótkie zwiedzanie bazyliki i powrót do Busa

bo przed nami ponad 300 km drogi..

Do domu wróciliśmy około godziny 23 bardzo zmęczeni ale jednocześnie wdzięczni Bogu

za udaną pielgrzymkę. Dziękujemy Paniom z Koła Gospodyń Wiejskich z Maciejowa Starego
i jej przewodniczącej Pani Teresie Staszewskiej za to że mogliśmy uczestniczyć w tej pielgrzymce całkowicie za darmo oraz za przekazanie nam kwoty 100 złotych z przeznaczeniem na nasze protezy.

Dziękuję też koledze Andrzejowi Derusiowi i Krzysiowi Romankowi za pomoc przy Norbercie bo Norbert był na wózku inwalidzkim więc samemu było mi bardzo ciężko.

Serdeczne podziękowania dla Pani Arlety Olczyk, która wraz z mężem przyjechała do Łagiewnik

aby się z nami spotkać. Norbert był bardzo zadowolony z tej wizyty, niestety trwała ona krótko

bo tylko godzinę ale następnym razem Pani Arleta obiecała że odwiedzi nas w domu

jak będzie jechała z mężem do Chełma przez Krasnystaw.

Trzymamy za słowo Pani Arleto i do zobaczenia.

PRZEWORSK-SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ POCIESZENIA

Kolejnym miejscem które postanowiliśmy odwiedzić w Przeworsku to kościół
ojców Bernardynów z cudownym obrazem Matki Boskiej Pocieszenia.
Był to ostatni etap naszej pielgrzymki do Jarosławia i okolic.

Historia łaskami słynącego obrazu Matki Bożej Pocieszenia
– pierwotnie Matki Bożej Królowej Nieba – sięga roku 1613, kiedy to słynny kaznodzieja,
O. Marek, ufundował ten obraz. Inne źródła mówią jedynie o wykonaniu wtedy ołtarza
dla istniejącego już obrazu. Historyczne dowody żywotności kultu Matki Bożej pochodzą
już z pierwszej połowy XVII w. Z wdzięczności za otrzymane łaski mieszczanie,
okoliczna ludność wiejska, jak i przedstawiciele magnaterii i szlachty wieszali
liczne wota przy ołtarzu maryjnym. W roku 1623 Dorota Bogusławska sprawiła srebrne korony
dla Jezusa i Matki Najświętszej a w 1750 roku Franciszek Lisiewicz, mieszczanin przeworski,
ofiarował srebrną sukienkę dla Matki Bożej. Po rozbiorze Polski i dostaniu się Przeworska
pod panowanie austriackie zarówno srebrna sukienka,
jak i korony oraz wota zostały zarekwirowane.
Dopiero gwardian O Felicjan Fierek w 1894 roku postarał się o nową sukienkę miedzianą,
pozłacaną i posrebrzaną, oraz o nowe korony i berło.
Wtedy też przeniesiono obraz do znajdującej się po północnej stronie kościoła kaplicy
(obecnie kaplicy Św. Antoniego).
W wieku XX kult maryjny znacznie się ożywił.
W dwudziestoleciu międzywojennym miały miejsce starania o uroczystą koronację obrazu,
mającą potwierdzić starożytność kultu Matki Bożej,
jednak nie zostały one doprowadzone do końca.
W roku 1962 Matka Boża Pocieszenia przeżyła kolejną przeprowadzkę:
przeniesiono Ją w najbardziej zaszczytne i właściwe miejsce
– do ołtarza głównego, gdzie pozostaje do dziś.
W roku 2008, staraniem gwardiana O. Gerarda Konieczka, wykonano gruntowną
konserwację obrazu, przywracając mu pierwotny wygląd i piękno.
Obraz namalowany jest na płótnie z drewnianym podłożem i ma wymiary 260 × 140 cm.
Przedstawia Królową Nieba w chmurach, z księżycem pod stopami.
W ręku dzierży złote berło – atrybut władzy królewskiej.
Postać Matki Bożej ma około 160 cm wysokości.
Ponad obrazem aniołki trzymają tarczę z napisem w języku łacińskim:
Ista est speciosa inter filias Jerusalem (Ona jest przepiękna wśród córek Jerozolimy)

proboszcz i gwardian klasztoru: O. Marceli Gęśla



adres:
ul. Bernardyńska 22,
37-200 Przeworsk
tel. 16 648 76 20
przeworsk@bernardyni.pl

http://www.przeworsk.bernardyni.pl/mbpo.php

„Maryjo, najlitościwsza Matko Boga,

przyjmij swego sługę w każdym cierpieniu, gdy się do Ciebie ucieka.

Przyjmij mnie, Najmilsza Dziewico, bo nie mam żadnego innego pocieszyciela.

Pani moja, wejrzyj na mój smutek i otwórz mi łono Twej łaskawości.

Oto pukam do Ciebie i wołam, proszę Cię i wielbię.

Nie odchodzę, nie pozostawię Cię.

Pozostanę przy Tobie, dopóki się nie zlitujesz nade mną.”

PRZEWORSK-SANKTUARIUM BOŻEGO GROBU

W drodze powrotnej z Jarosławia do domu wstąpiliśmy do Przeworska.
Przeworsk jest miastem w województwie podkarpackim, położonym 35 km
na wschód od Rzeszowa, na pograniczu Pradoliny Podkarpackiej
i Pogórza Rzeszowskiego, nad rzeką Mleczką.
Miejscowość ta słynie w całej metropolii przemyskiej z sanktuarium Bożego Grobu.
Tu w miejscowym kościele parafialnym pw. Ducha Świętego, obecnie Bazylice Kolegiackiej
należącej niegdyś do znamienitego zakonu bożogrobców znajduje się jedna z nielicznych
w kraju kaplica Bożego Grobu. Zbudowana na przełomie XVI i XVII wieku jest nie tylko cennym zabytkiem architektury, ale przede wszystkim miejscem kultu tajemnicy
Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Kaplica Bożego Grobu jest największym skarbem przeworskiej bazyliki
- szczególne miejsce modlitwy parafian, wiernych z okolicznych parafii i pielgrzymów.
Budowę kaplicy rozpoczął w 1697 r. prepozyt konwentu przeworskiego bożogrobców
ks. Franciszek Chodowicz. Kaplica została konsekrowana w 1727 r. i od tego roku
Przeworsk stał się drugim, obok znanego już w średniowieczu Miechowa,
sanktuarium Świętego Grobu w Polsce.
Ten piękny kościół ma też unikatowy zabytek jakim jest marmurowy ołtarz główny. 
W ołtarzu tym znajduje się cudowny barokowy krucyfiks w złotej poświacie.
Jest to prawdziwy unikat z tzw. szkoły Wita Stwosza. Cały ołtarz został wykonany w 1693 r.
Zachęcamy do pielgrzymowania, do przeworskiego sanktuarium Bożego Grobu.
Jest to bowiem wyjątkowe miejsce kultu Męki i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa,
w którym słowa wypowiedziane przez Anioła
"Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powie-dział" nabierają szczególnej wymowy.

proboszcz i kustosz sanktuarium: ks. dr Stanisław Szałankiewicz

adres:

ul. Kościelna 7

37-200 Przeworsk

tel. (016) 6487016

http://www.bazylika.przeworsk.pl/

Opadła Święta Głowa Jezusa,
Zamarło Boże Serce Chrystusa
A ziemia głucho drży grom! Niesie trwożny huk
A z nieba płyną łzy, zmarł nieśmiertelny Bóg

TULIGŁOWY-SANKTUARIUM NIEPOKALANEJ MATKI DOBREJ NADZIEI

Tuligłowy to kolejna miejscowość położona w pobliżu Jarosławia.
Dotarliśmy tam po małych perypetiach okrężną dogą wiodącą przez las.
Ku naszemu wielkiemu zaskoczeniu kościół był otwarty i obraz odsłonięty.
To jedno z niewielu sanktuariów gdzie bez problemów mogliśmy się się pomodlić przed cudownym obliczem Matki Bożej Niepokalanej.
Odmówiliśmy dziesiątek różańca sami w ciszy tuligłowskiej świątyni.
Na regale wystawione obrazki, pocztówki, foldery i puszka na ofiary.
Wzięliśmy kilka obrazków i pocztówek dla siebie i dla innych żeby pokazać to cudowne miejsce.

Historia cudownego obrazu Matki Boskiej Tuligłowskiej jest bardzo długa.
Nie znamy niestety ani jego autora, ani dokładnego czasu powstania.
Z przekazu tradycji wiemy tyle, że mieszkańcy kresowych Kudrenic, szukając w XIV wieku schronienia przed najazdami Tatarów, około 1393 roku przybyli w te strony, przynosząc swój najcenniejszy skarb – Obraz Niepokalanej Madonny – i tu „przytulili swe głowy”.
Pierwszą obszerną relację o Obrazie przekazuje ks. Dionizy Jaguściński w książce „Cuda i Łaski Najświętszej Maryi Panny w Obrazie Kościoła Tuligłowskiego”, wydanej w roku 1769 w Krakowie. Zapisuje słowa: Obraz Niepokalanego Poczęcia Przenajświętszej Matki Boskiej jest przyniesiony ze wsi Kudrenice, z Podolskiego kraju, zza Kamieńca i umieszczony jest w wielkim Ołtarzu Kościoła Tuligłowskiego od dawnych lat. W tej relacji autor opiera się jednak wyłącznie na ustnych przekazach, które przybycie obrazu umieszczają w XIV wieku.
Od kiedy Maryja stanęła na tutejszej ziemi, rozlewała obfite łaski na swój lud.
Prawdopodobnie w XVI lub XVII wieku na postać Maryi i Dzieciątka pobożność chrześcijańska
nałożyła srebrne sukienki, pozostawiając całe tło obrazu odsłonięte.
Wokół obrazu, na ołtarzu i na ścianach świątyni wieszano różne kosztowności, jako wyraz wdzięczności. Również w tym czasie, w roku 1763, Bożogrobcy wydali pierwsze obrazki Maryi Tuligłowskiej.
Do końca XVIII wieku Sanktuarium w Tuligłowach przeżywało wspaniały rozwój. Powstała nowa, murowana świątynia, pielgrzymi garnęli się do swej Matki. Na obrazie zawieszono wiele kosztownych wotów.
Już w 1744 roku, za rządów biskupa przemyskiego Wacława Hieronima Sierakowskiego,
kustosze Tuligłowskiego Sanktuarium – Bożogrobcy, podjęli starania o koronację słynącego cudami obrazu. Sprawa ciągnęła się długo, a kasata placówki zakonnej oraz ograbienie obrazu w 1819 roku podczas religijnych reform józefińskich, jeszcze bardziej oddaliły datę koronacji.
Zamiar ten udało się zrealizować dopiero na początku XX wieku.
Ówczesny proboszcz, ks. Ludwik Kozłowski (1885 – 1935), ożywia nabożeństwa ku czci Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, urządza uroczyste odpusty, rozprowadza obrazki, spisuje cuda i łaski.
W 1908 roku organizuje misje parafialne, które prowadzą Ojcowie Jezuici.
Na ich zakończenie, 8 września 1908 roku pisze prośbę do Kapituły Watykańskiej o pozwolenie na koronację cudownego Obrazu. Po uzyskaniu od Stolicy Apostolskiej Dekretu
Koronacyjnego wydanego 29 listopada 1908 roku, rozpoczęto przygotowania do wielkiej uroczystości. Koronacji dokonał św. Józef Sebastian Pelczar, ówczesny biskup przemyski, przy licznym udziale wiernych 8 września 1909 roku w święto Narodzenia NMP.
Od 25 lipca 1971 roku w Sanktuarium Niepokalanej Matki Dobrej Nadziei w Tuligłowach pracują księża ze Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła (Księża Michalici). Zgromadzenie to swą kolebkę ma w Miejscu Piastowym, a założył je błogosławiony ks. Bronisław Markiewicz, pochodzący z Pruchnika.

 kustosz sanktuarium: Stanisław Słowiński

adres:
Tuligłowy 133
37-562 ROKIETNICA
tel.: 16 622 13 84
tropstas@o2.pl

http://www.sanktuarium.tuliglowy.pl/
http://www.michalici.pl/

CHŁOPICE-SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ CHŁOPICKIEJ

Będąc w Jarosławiu odwiedziliśmy pobliskie sanktuarium w Chłopicach.
Chłopice to wieś położona w woj. podkarpackim, w powiecie jarosławskim w archidiecezji przemyskiej.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pełni rolę
Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia.
Znajduje się tam cudowny obraz Matki Boskiej Chłopickiej koronowany 30.06.1992 roku.
W 1761 r. dziedziczka Chłopic Zofia Rzymowska wybudowała dla licznych tutaj grekokatolików
cerkiew, która w 1786 roku została zamieniona na świątynię katolicką ze względu na zbyt małą liczbę wyznawców obrządku wschodniego. W kościele znajdował się cudowny obraz "Ikona" Matki Bożej rzekomo pochodzący jeszcze z czasów Mikołaja Korniakta, budowniczego pierwszej kapliczki.
Wizerunek Matki Najświętszej, zdaniem historyków sztuki, wykazywał cechy dzieł XVII w.
inspirowanych sztuką wschodnią.
Wykazywał, gdyż oryginał został skradziony z tutejszego sanktuarium w 1992 r.
przez nieznanych sprawców.
Powodowani trudnymi do określenia motywacjami ukradli cudowny obraz
wraz z kosztowną sukienką, jej ozdobami i wotami, zostały tylko puste ramy.
Starania o odzyskanie obrazu nie powiodły się.
Dlatego na podstawie zachowanych kopii odtworzono go w miarę wiernie.
Kopię namalował Edward Polit w Rzeszowie w 1995 r.
30 czerwca 1995 r. abp Józef Michalik, metropolita przemyski poświęcił kopię obrazu,
którą uroczyście wniesiono do ołtarza .
We wnętrzu tego urokliwego kościółka można oglądać osiemnastowieczną polichromię,
a wokoło panuje cisza i spokój.

proboszcz: ks. Jacek Książek
 
adres:
Chłopice 102
37-561 Chłopice
tel.  (16) 622 24 94

 Matko Pocieszenia Nieba, Ziemi Pani,
Tobie my grzesznicy serce niesiem w dłoni
I w opiekę się oddajem, Starych Ojców obyczajem
Hołd Ci niesiem uwielbienia,
Święta Matko Pocieszenia
Nie opuszczaj nas.

O Maryjo, Matko Pocieszenia, Pani Chłopicka,

Przed Twoje przemożne oblicze nasze prośby i życzenia składamy.

Gdy grzech i zło splami nasze serca, gdy sił zabraknie na drogach życia,

Ty bądź nam zawsze oparciem i pocieszeniem, zawsze do Syna nas prowadź

Jego miłosierdziu troski nasze przedstawiaj.

Prowadź nas jak matka swe dzieci, otaczaj Swą cudowna opieką,

abyśmy za Tobą drogą przykazań kroczyli,

a po tym życiu chwałę Boga z Tobą oglądali.

Przez Chrystusa Pana naszego, Amen

JAROSŁAW-SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ BRAMY MIŁOSIERDZIA

Będąc w Jarosławi nie moglismy nie zajrzeć do cerkwi greko-katolickiej,
w której czczony jest obraz Matki Bożej Bramy Miłosierdzia.
Przypadkiem trafiliśmy tam na uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego,
bo w cerkwi obchodzona jest ona tydzień później niż u nas.
Ja byłem bardzo zauroczony tym miejscem i sposobem modlitwy przez gekokatolików
ale Norbert niestety nic nie rozumiał bo nabożeństwo odprawiało sie w języku ukraińskim.
Później mieliśmy moźliwość pomodlić się przed cudownym obrazem,
dziękując Matce Bożej za moźliwość nawiedzenia kolejnego miejsca
na naszej drodze pielgrzymowania do jej sanktuariów.

Historia Ikony Matki Bożej Jarosławskiej

Ikona została napisana prawdopodobnie w 1640 roku. 

22 listopada 1779 r. papież Pius VI wydał bullę, w której Stolica Apostolska

uznała ikonę Przenajświętszej Marii Panny za cudowną i udzieliła pełnego odpustu tym,

którzy będą wypraszać wstawiennictwa przed Ikoną Matki Bożej Jarosławskiej.  

Po zakończeniu II Wojny Światowej w 1945 r. grekokatolicka parafia,

do której należała cudowna ikona przestała istnieć, zaś w 1966 r. cerkiew zamknięto.

Część wyposażenia została zabrana z cerkwi a Ikona Matki Boskiej Jarosławskiej

znalazła się w muzeum w Jarosławiu.
Po odzyskaniu cerkwi w 1987 r. Ikona Matki Bożej Jarosławskiej wróciła do świątyni.

W 1996 r. Ojciec Święty, Błogosławiony Jan Paweł II podjął decyzję

o koronacji ikony jarosławskiej. Msza Pontyfikalna wraz z koronacją ikony

odbyła się 18 sierpnia 1996 r. na Rynku w Jarosławiu. 

W imieniu Ojca Świętego Jana Pawła II przewodniczył jej legat papieski,

prefekt Kongregacji Kościołów Wschodnich kardynał Achille Silvestrini.

Ikona Matki Boskiej Jarosławskiej nosi nazwę: 

Милосердия двери, Myloserdyja Dvery, Brama Miłosierdzia.

adres:
Greckokatolicka Parafia Przemienienia Pańskiego w Jarosławiu
Ks. Kruba Bogdan
ul. Cerkiewna 3,

37-500 Jarosław
tel. + 48 (016) 621-28-63
tel. kom. + 48/ 693-821-534
e-mail: bohdan.kruba@cerkiew.net

http://myloserdijadweri.blogspot.com/

strona kościoła gekokatolickiego w Polsce

MYŁOSERDIA DWERI

"BRAMO MIŁOSIERDZIA

BRAMO MIŁOSIERDZIA

OTWÓRZ NAM, OTWÓRZ NAM,

BRAMĘ MIŁOSIERDZIA

MY GRZESZNI CIEBIE PROSIMY

ZMIŁUJ SIĘ, ZMIŁUJ SIĘ,

BRAMO MIŁOSIERDZIA..."