poniedziałek, 5 maja 2014

KSIĘŻOMIERZ - SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ KSIĘŻOMIERSKIEJ

W niedzielę 4 maja uczestniczyliśmy w promocji książki
pt. "Dzieje Księżomierzy - zarys historii wsi i kultu 
Matki Bożej Księżomierskiej"wydanej przez Wydawnictwo Norbertinum.
O godz. 11.30 rozpoczęła się Msza św. w kościele parafialnym 
w Księżomierzy,po której odbyło się spotkaniez autorami książki. 
Trudu napisania historii wsii księżomierskiego sanktuarium podjęli się 
ks. Andrzej Woch, Pani Anna Potockai Pani Agnieszka Tudurek-Kuleta.
Na spotkaniu autorzy wygłosili krótkie przemówienia a rada parafialna
w podziękowaniu za trud włożony w przygotowanie tej publikacji 
wręczyłaautorom bukiety kwiatów. Zainteresowanie tą pozycją 
było bardzo duże, kościół był wypełniony po brzegi. 
Na zakończenie spotkania każdy otrzymał po 1 egzemplarzu 
tej książki. My również otrzymaliśmy taki egzemplarz z podpisami 
wszystkich, którzy to dzieło stworzyli.





Obraz Matki Bożej Księżomierskiej

Wizerunek Matki Bożej Księżomierskiej należy do grupy znanych w Polsce i popularnych kopii obrazu Najświętszej Maryi Panny zwanego "Salus Populi Romani", znajdującego się w rzymskiej bazylice
Santa Maria Maggiore. Tego typu obrazy pojawiły się w Polsce najpierw w Krakowie
pod koniec XVI w. i stały się bardzo popularne w czasie następnych trzech wieków w całym kraju.
Obraz Matki Bożej Księżomierskiej wyraźnie nawiązuje do swego rzymskiego oryginału przez sposób przedstawienia Maryi i Dzieciątka. Jest to obraz olejny na lnianym płótnie o wymiarach 91 x 133 cm.
Autor obrazu nie jest znany. Trudno jest także dokładnie określić czas jego powstania.
Technika malowania farbami olejnymi na płótnie, pochodzenie obrazu z Krakowa, wyraźne elementy właściwe rzymskiemu wizerunkowi Matki Bożej oraz tradycja, przemawiają za tym, że obraz Matki Bożej Księżomierskiej pochodzi z początku XVII wieku.
Na obrazie Matka Boża przedstawiona jest frontalnie w ujęciu do pasa. Na lewym ręku trzyma Dzieciątko Jezus. Ubrana jest w suknię koloru czerwonego. Okrywający głowę niebieski płaszcz wykończony jest ozdobną lamówką. Dzieciątko Jezus ubrane jest w długą sukienkę w kolorze ugru, która pod szyją wykończona jest także ozdobną lamówką. Matka Boża ma ręce złożone przed sobą a Jej twarz zwrócona jest wprost na widza. Prawa ręka Dzieciątka wysunięta jest dłonią do przodu w geście błogosławieństwa.
W lewym ręku Dzieciątko trzyma zamkniętą księgę. Na obraz nałożona jest srebrna sukienka i korony podtrzymywane przez aniołów. W czasie dokumentacji konserwatorskiej w 1986 r. ustalono, że obraz
był już kiedyś konserwowany. Dokonano wtedy jego zdublowania na klajster stosując lniane płótno, naklejono na drewniane podobrazie i przybito do lica obrazu gwoździami. Prawdopodobnie także wtedy całą powierzchnię obrazu przemalowano po formie w podobnym kolorycie jak pierwotna kompozycja.
W czasie dokonanej ostatnio konserwacji (1986-1987) obraz został odnowiony i wzmocniony.
Z twarzy Matki Bożej i Dzieciątka oraz ich rąk usunięto przemalowanie. Obraz naciągnięto na nowe krosno
 i zawerniksowano. Cały obraz zabezpieczono pastą woskową. Wiernym modlącym się przed cudownym obrazem Matki Bożej wskazuje Ona na trzymanego na ręku Jezusa, Swego Syna. Jej wielkość i godność wynika z faktu, że Bóg wybrał Ją na Matkę Zbawiciela. Boże Macierzyństwo Maryi daje jej wyjątkowe miejsce wśród wszystkich stworzeń a dla wierzących jest podstawą wiary w jej orędownictwo
i wstawiennictwo u Swego Syna.




 Początki kultu Matki Bożej Księżomierskiej to legenda o pojawieniu się na łące w Księżomierzu, 
siedzącej na kamieniu, płaczącej Matki Boskiej. Było to na początku XVII stulecia. 
Miejsce to nazwano później „Zjawieniem” i zaczęto traktować jako cudowne. 
Podobno sama Bogarodzica wskazała plac pod zabudowę świątyni, kiedy to w jedną noc 
całe pole pokryło się kwiatami. Od tego czasu zaczął rozwijać się ruch pielgrzymkowy. 
Dowodem na otrzymane łaski są liczne wota przechowywane w kościelnym archiwum. 
Odprawiane są też odpusty: 8 września – Narodzenie NMP, a w pierwszą niedzielę lipca 
– Nawiedzenie NMP.
Źródła podają też jakoby w XVIII w. dokonał się kolejny cud. Stało się to w czasie próby przewiezienia obrazu do innej parafii, kiedy to zaprzęgnięte do wozu woły nagle zatrzymały się w połowie drogi.
Obraz nagle zniknął, po czym zmaterializował się na rosnącej nieopodal lipie.



Wydarzeniem, które głęboko wstrząsnęło całą parafią księżomierską , było włamanie się do kościoła
w nocy z 15 na 16 maja 1984, wtedy dokonano kradzieży srebrnej sukienki Matki Bożej i koron.
Sprawców dotąd nie udało się odnaleść, ani też odzyskać skradzionych przedmiotów.
W nocy z 4 na 5 maja 1996 r. zabytkowy kościół uległ niemal całkowitemu spaleniu,
niewiele udało się uratować. Spłonął też obraz Matki Bożej Księżomierskiej.
W rok po pożarze kościół został odbudowany, a utracony obraz zastąpiony przez replikę namalowaną
przez Andrzeja Boruckiego z Łęczycy. 20 kwietnia 2010 r., abp Józef Życiński podniósł świątynię
do rangi sanktuarium.




sobota, 3 maja 2014

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY KRÓLOWEJ POLSKI



AKT ODDANIA POLSKI W MACIERZYŃSKĄ NIEWOLĘ MARYI, 
MATKI KOŚCIOŁA ZA WOLNOŚĆ KOŚCIOŁA CHRYSTUSOWEGO 
                                                              Jasna Góra, 3 V 1966 roku

(Fragment)
 (…) Bogurodzico Dziewico, Matko Kościoła, Królowo Polski i Pani nasza Jasnogórska, dana nam jako pomoc ku obronie Narodu polskiego! (…) Oddajemy dziś ufnym sercem w Twą wieczystą, macierzyńską niewolę miłości, wszystkie dzieci Boże ochrzczonego Narodu i wszystko, co Polskę stanowi, za wolność Kościoła w świecie i w Ojczyźnie naszej, ku rozszerzaniu się Królestwa Chrystusowego na ziemi. Oddajemy więc Tobie w niewolę miłości za Kościół całą Polskę, umiłowaną Ojczyznę naszą, cały Naród Polski, żyjący w Kraju i poza jego granicami.
Odtąd Najlepsza Matko nasza i Królowo Polski, uważaj nas Polaków jako Naród za całkowitą własność Twoją, za narzędzie w Twych dłoniach na rzecz Kościoła świętego, któremu zawdzięczamy światło wiary, moce krzyża, jedność duchową i pokój Boży. Czyń z nami co chcesz! Pragniemy wykonać wszystko, czego zażądasz, byleby tylko Polska po wszystkie wieki zachowała nieskażony skarb wiary świętej, a Kościół w Ojczyźnie naszej cieszył się należną mu wolnością; bylebyśmy z Tobą i przez Ciebie, Matko Kościoła i Dziewico Wspomożycielko, stawali się prawdziwą pomocą Kościoła Powszechnego – ku budowaniu Ciała Chrystusowego na ziemi! Dla tego celu pragniemy odtąd żyć, jako Naród katolicki, przez pracę ku chwale Bożej i dla dobra Ojczyzny doczesnej. Oddani Tobie
w niewolę, pragniemy czynić w naszym życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i narodowym nie wolę własną, ale wolę Twoją i Twojego Syna, która jest samą Miłością.
Oddając się Tobie za Kościół, który jest żyjącym i obecnym w świecie współczesnym Chrystusem, wierzymy, że przez Twoje ręce oddajemy się w niewolę samemu Chrystusowi i Jego sprawie na ziemi.
Ufamy, że tym aktem głębokiej wiary i ufności wyjednamy Kościołowi świętemu wolność, a Ojczyźnie naszej Twą macierzyńską opiekę na nowe Wiary Tysiąclecie. Panno Chwalebna i Błogosławiona. Przyjmij naszą ufność, umocnij ją w sercach naszych i złóż przed obliczem Boga w Trójcy Świętej Jedynego.
Amen.


Jasna Góra 3 Maja 1966 r.





środa, 30 kwietnia 2014

KOŚCIÓŁ PW. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA W WYSOKIEM

Dzisiaj otrzymałem piękne zdjęcie naszego kościoła z lotu ptaka, przesłał mi je Pan Jurek z Zaraszowa za co bardzo mu dziękuję.
Duży budynek po prawej stronie to Gminna Biblioteka Publiczna w Wysokiem, w której pracowałem przez 29 lat. Obok biblioteki Bank Spółdzielczy



Zapraszamy na portal wsi Zaraszów  http://portal.zaraszow.pl

poniedziałek, 28 kwietnia 2014

ŁAŃCUT - SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ SZKAPLERZNEJ


 Pielgrzymka do Łańcuta

27 kwietnia w Święto Miłosierdzia Bożego, w dniu kanonizacji św. Jana Pawła II i św. Jana XXIII wybraliśmy się z Norbertem z pielgrzymką dziękczynną do sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej 
w Łańcucie. O godz. 18-tej uczestniczyliśmy we Mszy św. oraz modliliśmy się przed łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Szkaplerznej. Jak zawsze podczas naszych pielgrzymek pamiętaliśmy też 
o wszystkich naszych znajomych, którzy prosili nas o modlitwę w ich intencji. 
Po Mszy św. przy dźwiękach hejnału obraz został uroczyście zasłonięty. Koronacja obrazu odbyła się 
20 września 1992 r. Korony poświęcił św. Jan Paweł II w Rzeszowie a koronatorem był bp przemyski Ignacy Tokarczuk.
Po Mszy św. ks. Jan Częczek, z którym rozmawiałem obdarował nas kilkoma książkami na temat sanktuarium, oraz oprawionym obrazem Matki Bożej, który w naszym domu znajdzie godne miejsce.
W łańcuckiej farze znajduje się także drugi obraz łaskami słynący a jest to obraz Matki Bożej 
Różańcowej pochodzący z dominikańskiego kościoła.
Będąc w Łańcucie zwiedziliśmy także zamek należący niegdyś do rodów Lubomirskich i Potockich. 
Pomimo tego że sale wystawowe znajdowały się na piętrze, nam udało się tam dotrzeć dzięki Panom z obsługi muzeum za co jesteśmy im bardzo wdzięczni.
W drodze do Łańcuta nawiedziliśmy także Sanktuarium Matki Bożej Królowej Świata - Opiekunki Ludzkich Dróg. Obraz ten został uroczyście ukoronowany w dniu 8 czerwca 2013 r.

Kult Cudownego Obrazu Matki Boskiej Szkaplerznej

Kościół farny w Łańcucie jest jednocześnie Sanktuarium, ze względu na koronowany obraz 
Matki Bożej Szkaplerznej, który od ponad trzech wieków słynie łaskami i jest przedmiotem
kultu religijnego. Obraz ten umieszczony jest w zamknięciu południowego ramienia transeptu, 
w eklektycznym ołtarzu pochodzącym z początku XX wieku, zaprojektowanym przez Kazimierza
Mieczysława Chodzińskiego. 
W zwieńczeniu ołtarza znajduje się obraz przedstawiający Świętą Rodzinę pędzla
Augusta Westphalena z Berlina. 
Ołtarz otoczony jest przez gabloty z wotami, które świadczą o licznych łaskach wypraszanych 
przez wiernych, za wstawiennictwem Matki Bożej Szkaplerznej na przestrzeni wieków. 
Obraz Matki Bożej Szkaplerznej jest swobodną kopią krakowskiego obrazu Matki Bożej Piaskowej . 
Można dopatrzyć się w jego wyglądzie wzorów bizantyjskich, a mianowicie Hodegetrii, 
czyli Tej, która wskazuje drogę , przypisywanej św. Łukaszowi. 
Obraz przybył do Łańcuta w 1670 roku, za sprawą Krzysztofa Ziemczyka, rajcy miejskiego, 
który zakupił go od krakowskiego karmelity, jak głoszą podanie, za dwie sztuki sukna .
Przez jakiś czas wisiał on w jego domu, do momentu gdy poskromił niebiańskim światłem
rozpustną młodzież . Ten cud skłonił właściciela do przekazania obrazu do kościoła farnego,
aby tam odbierał należną mu cześć. Obraz jest malowidłem olejnym na płótnie o wymiarach
110 x 82 cm, naciągniętym na trzy jesionowe deski. 
Matka Boża przedstawiona jest w półpostaci, na ręku trzyma dzieciątko 
i pochyla ku niemu głowę. Skronie Madonny okrywa biały maforion, nakryty ciemnoniebieskim płaszczem
ze złotą podszewką i galonami, który spływa na ciemnoczerwoną suknię. 
W roku 1679 ksiądz Andrzej Podolski ufundował dla obrazu Madonny srebrną sukienkę, 
która zasłoniła opisany wyżej obraz, pozostawiając odsłonięte jedynie twarze, ręce i nogi Maryi 
oraz Dzieciątka. Sukienka ta do dnia dzisiejszego zdobi obraz Matki Bożej Szkaplerznej. 
Sama sukienka wykonana jest z posrebrzanej, miedzianej blachy, a swoją symboliką nawiązuje 
do obrazu Matki Bożej Śnieżnej z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore. 
Blacha zawiera motywy mięsistych liści oraz kwiatów akantu, a w tle motyw lilii ujętych w literę S . 
Nad czołem Maryi została umieszczona charakterystyczna gwiazda, a wokół głowy wieniec 
z gwiazd dwunastu . Korony na głowach Maryi i dzieciątka są zamknięte, zwieńczone jabłkiem i krzyżem. 
W prawej ręce Jezus trzyma szkaplerz, który Maryja podtrzymuje. Ma on formę dwóch prostokątów, połączonych tasiemkami. Na jednym widnieje monogram Jezusa, na drugim Maryi. 
Motyw szkaplerza nie występuje na obrazie, lecz wyłącznie na sukience. 
Stało się ta dlatego, że fundator sukienki założył jednocześnie w Łańcucie Bractwo Świętego Szkaplerza, 
a obraz oddał pod jego opiekę. Wybudowano wówczas na polecenie księcia Franciszka Lubomirskiego specjalną kaplicę szkaplerzną pod kierunkiem Tylmana z Gameren, w której umieszczono obraz. 
Od tego momentu zaczęto czcić łańcucki obraz pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej. 
W hołdzie Pani Łańcuckiej obraz sam jest oficyną łask duchowych, w której Bóg wszechmogący 
czyni dziwy tym, którzy z ufnością uciekają się o pomoc dla siebie lub dla potrzebujących 
i nikt stąd nie odchodzi smutny, a między innymi i ja także wiele dobrodziejstw temu miejscu zawdzięczam. 
A to jest szczególne , Ks. Andrzej Antoni Podolski Łańcut 1699 r. Akt z 1756 r. 
patrząc na obraz Matki Bożej Szkaplerznej w Łańcucie:

"Najświętsza Matko Jezusowa Sercem Jezusowym miłuję Cię, chwalę Cię, pozdrowić Cię aż na wieki pragnę. Ścielę się przy nogach Twoich Przebłogosławiona Panno, ja zewsząd najniegodniejsza
niewolnica Twoja, pod Twe Najświętsze nogi serce moje składam, bo mu najlepiej przy Tobie ."


Najwcześniejsze informacje dotyczące kultu obrazu Matki Bożej Szkaplerznej znajdują się w opisach wizytacji łańcuckiej parafii przez biskupa przemyskiego Jerzego Albrechta Doenhoffa z 1699 roku
oraz Wacława Hieronima Sierakowskiego z 1744 roku.
W 1701 roku diecezjalna komisja złożyła oświadczenie że Obraz Najświętszej Maryi Panny Szkaplerznej
w kościele prepozyturalnym w Łańcucie jest cudowny.
Orzeczenie to spowodowało umieszczenie obrazu na liście polskich obrazów maryjnych słynących łaskami. Począwszy od XVIII wieku kult Obrazu ciągle narastał, a swoje apogeum osiągnął
20 września 1992 roku, kiedy to ówczesny metropolita przemyski, Bp Ignacy Tokarczuk,
ukoronował go złotymi koronami, ufundowanymi przez parafian i poświęconymi rok wcześniej
przez papieża Jana Pawła II w czasie pobytu w Rzeszowie.
Obraz Matki Boskiej Szkaplerznej jest dla nowożeńców pierwszym miejscem, do którego udają się szukając wsparcia i błogosławieństwa na nowej drodze życia.

Zdjęcia z sanktuarium w Łańcucie





Łańcut - ołtarz z obrazem Matki Bożej Różańcowej





Obraz Matki Bożej Królowej Świata - Opiekunki Ludzkich Dróg w Sokołowie Małopolskim






poniedziałek, 21 kwietnia 2014

OŻARÓW - SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ RÓŻAŃCOWEJ

    
W Dzień Zmartwychwstania Pańskiego udaliśmy się 
w rodzinne strony Norberta w rejon Ostrowca Świętokrzyskiego do gminy Bałtów. 
Po drodze nawiedziliśmy Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Ożarowie i tam o godz. 12-tej uczestniczyliśmy w uroczystej Mszy św. 





        
Dzieje obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem otoczonego kultem i czczonego w Ożarowie 
jako wizerunek Matki Bożej Różańcowej, rozpoczynają się w XV wieku, w dobie panowania Kazimierza Jagiellończyka, gdy na tronie biskupów krakowskich zasiadał Zbigniew Oleśnicki.
Obraz Madonny wykonany najpewniej w Krakowie w latach 1450-60 i jest kopią zaginionego wizerunku Matki Bożej, cieszącego się wówczas wielkim kultem. Utrzymany jest w kanonie bizantyjskiej Hodegetrii (gr. Wskazująca Drogę).
Do 1833 roku znajdował się w dominikańskim klasztorze św. Jakuba w Sandomierzu.
Uroczyste wprowadzenie obrazu do kościoła nastąpiło w niedzielę, 1-go września 1833 roku. 
Wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus, czczony jako różańcowy, został umieszczony 
w ołtarzu głównym, poświęconym patronowi kościoła i parafii św. Stanisławowi bp 
ze Szczepanowa. Jego obecność w tym ołtarzu potwierdzają inwentaryzacje z 1854 i 1877 roku. Okryty był w tym czasie „sukienką drewnianą malarskim srebrem częścią złotem malowaną”.  
Po wybudowaniu nowego kościoła Matce Boskiej Różańcowej poświęcono osobny, boczny ołtarz wykonany z piaskowca. Przeniesienie do niego obrazu nastąpiło między 1893 a 1895 rokiem.



Obraz, który parafianie ożarowscy otaczali czcią wielką, przynależną najświętszym, 
cudownym wizerunkom, posiadał formę wydłużonego prostokąta z półkolistym zakończeniem. Namalowany był techniką olejną na desce o wymiarach: 104,5x158x2 cm. Wizerunek Maryi 
ujętej w półpostaci, podtrzymującej na lewej ręce małego Jezusa, prawą zaś wskazującą swego Syna, był wariantem popularnej Hodegetrii. W sferze malarskiej interpretacji nosił wyraźne 
cechy stylistyczne sztuki XIX-wiecznej o charakterze prowincjonalnym. Majestatyczną postać Madonny o subtelnych wprawdzie rysach ale płaskim modelunku twarzy, okrywał błękitny maforion z jasnobłękitnym podbiciem, złotem lamowany; lekko układał się na głowie i ramionach, 
z przodu rozchylony i obficie pofałdowany, ukazywał purpurową suknię. Dzieciątko Jezus błogosławiące prawą ręką, drugą ujmujące księgę, odziane było w długą jasnobrązową sukienkę odsłaniającą bose stopy o układzie fałd podkreślających pozycję siedzącą.
W 1997 roku, ks. proboszcz Stanisław Szczerek zwrócił uwagę na zły stan lica obrazu i rozpoczął starania o poddanie go profesjonalnej konserwacji. Odnowienie tego wyjątkowego dla parafian dzieła, powierzono p. Mirosławie Luścińskiej z Sandomierza, doświadczonej konserwatorce, wyspecjalizowanej w renowacji dawnego malarstwa.
Po wykonaniu kilku sond odkrywkowych na powierzchni olejnego obrazu , konserwatorka stwierdziła istnienie pod nim starszego malowidła. W konsekwencji tego odkrycia doszło 
do całkowitego usunięcia XIX-wiecznych warstw. Na tym etapie prac było już wiadome, 
że odsłonięto oryginalną gotycką Madonnę z Dzieciątkiem. Stwierdzono także, 
że ów obraz namalowany jest na cienkiej, 1- centymetrowej desce, którą wmontowano 
w większą i znacznie grubszą. 

Stary wizerunek został wykonany temperą na desce lipowej o wymiarach 90x70 cm.
Rekonstrukcja ubytków, a zwłaszcza żmudne zabiegi zmierzające do ustabilizowania 
drewnianego podłoża malowidła, trwały wiele miesięcy. Końcowym etapem konserwacji 
było pozłocenie tła i ponowne zamocowanie odnowionego wizerunku w XIX-wiecznej tablicy.
3 października 1998 roku, uroczysta procesja z udziałem ks. biskupa Mariana Zimałka, 
ks. dziekana Stanisława Szczerka i rzeszy parafian, wprowadziła do kościoła obraz 
Matki Boskiej Różańcowej o nowym, gotyckim obliczu. Odkrycie tajemnicy obrazu, 
które nastąpiło w 164 rocznicę jego przybycia do tej świątyni, zyskuje rangę jednego 
z największych i najdonioślejszych wydarzeń nie tylko w dziejach kościoła parafialnego, 
ale i całego miasta. Gotycka Madonna z Dzieciątkiem w Ożarowie, zalicza się do zespołu najwybitniejszych obiektów malarstwa tablicowego w Polsce.  
Do swojej Matki Boskiej Różańcowej, katoliccy ożarowianie wznosili i nadal wznoszą modlitwy 
w każdej życia potrzebie, w trudach dnia codziennego. 

Przez ponad półtora wieku, Maryja Królowa Różańca Świętego, specjalną troską darzy swych czcicieli i daje im dowody swojej opieki. Jej potęga i moc zwycięska już nie raz odsunęły 
od świątyni największe zagrożenia.





Podczas pielgrzymki do Ojczyzny w 1999 roku, papież Jan Paweł II poświęcił korony 
do ożarowskiego obrazu Matki Boskiej Różańcowej. Stało się to 12 czerwca 1999 roku 
w Sandomierzu. 3 marca 2007 roku bp Andrzej Dzięga ustanowił Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej Królowej Rodzin.
Uroczystość koronacji cudownego obrazu odbyła się 02 września 2007 roku. 



sobota, 19 kwietnia 2014

WYSOKIE - PARAFIA ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA

Zdrowych, pogodnych Świąt Wielkanocnych,
przepełnionych wiarą, nadzieją i miłością.
Radosnego, wiosennego nastroju,
serdecznych spotkań w gronie rodziny i wśród przyjaciół
oraz wesołego "Alleluja".
Dużo radości w dniach Świąt Wielkanocnych
życzą Andrzej Godziszewski i Norbert Mendyk

Poniżej na zdjęciach:
koszyczek ze "święconką", który poświęciliśmy o godz.12, Grób Pański w kościele parafialnym 

p.w. św, Michała Archanioła w Wysokiem oraz palmy w kościele wykonane przez członkinie KGW 
z Maciejowa Starego.






środa, 16 kwietnia 2014

POZNAŃ - KOŚCIÓŁ ŚW. JÓZEFA OBLUBIEŃCA NMP OO. KARMELITÓW

W niedzielę, 23 marca 2014 r., Arcybiskup Stanisław Gądecki koronował cudowny wizerunek 
św. Józefa w kościele na Wzgórzu Świętego Wojciecha w Poznaniu. – Oto poznańska wspólnota karmelitów bosych, a wraz z nimi cała Archidiecezja Poznańska, poczuwając się do wdzięczności 
za troskliwą opiekę św. Józefa przez blisko 400 lat w tym świętym miejscu, pragnie oddać mu cześć ozdabiając jego wizerunek koroną chwały – mówił Metropolita Poznański. Korony na wizerunek 
Dzieciątka Jezus nałożył bp kaliski Edward Janiak, a na wizerunek św. Józefa – abp Stanisław Gądecki.


Poznański kościół oo. karmelitów bosych pw. św. Józefa Oblubieńca NMP został wzniesiony
na Wzgórzu św. Wojciecha w 1618 r. Jest to pierwsza świątynia w Polsce nosząca to wezwanie.
Przez wieki rozwijał się też w tym miejscu kult Opiekuna Świętej Rodziny. Obecnie szczególną czcią otaczany jest obraz św. Józefa znajdujący się w ołtarzu głównym, namalowany przez Jerzego Kumalę
z Krakowa i umieszczony w kościele w latach 90. XX w.
Jest to kopia wykonanego w 1668 r., a słynącego łaskami obrazu flamandzkiego artysty, brata Łukasza Karola Sibrecque'a, karmelity bosego, mieszkającego w Rzymie w klasztorze Santa Maria della Scala.
Św. Józef przedstawiony jest na nim jako ostatni z patriarchów Starego Testamentu, który nie tylko
doczekał się spełnienia przepowiedni proroków o Mesjaszu, ale sam stał się przybranym ojcem Chrystusa. Patrząc na jego wizerunek, widzimy mężczyznę w sile wieku, zamyślonego, lecz promieniującego dobrocią, troskliwością i szczęściem. Podtrzymując Jezusa na lewym ramieniu, prawą ręką wskazuje on na Tego,
który jest Zbawicielem, Drogą, Prawdą i Życiem. Jaśniejące Dziecko Jezus trzyma w prawej ręce rajskie jabłka – symbol zbawienia, a w lewej różę – symbol Zbawiciela.
Z dniem 21 września 2009 r. metropolita poznański ustanowił kościół oo. karmelitów Archidiecezjalnym Sanktuarium św. Józefa Oblubieńca NMP.







środa, 2 kwietnia 2014

KATOLICKA BIBLIOTEKA MARYJNA W DRAGANACH - DARY KSIĄŻKOWE


Nasza biblioteka wzbogaciła się o kolejne pozycje regionalne. Otrzymaliśmy je w darze od Gminnej Biblioteki Publicznej w Jastkowie.
Dziękujemy bardzo za ten dar.
Jastków położony jest w powiecie lubelskim przy drodze krajowej Lublin-Warszawa
Biblioteka Jastków

Robert Wójcik - Historia Cukrowni „Garbów"
Leszek Zugaj - Dzieje Jastkowa i okolic od zarania do 1939 r.
Stanisław Żurek - Droga do domu i Księga drzewa
Zielona gmina, poznaj swoje środowisko
Informator o gminie Jastków
Jastków gmina przyjazna dzieciom
oraz Jest jeszcze w życiu pracy tyle... Poezja rosyjska i ukraińska
w przekładzie Piotra Michny

Nawiązaliśmy też współpracę z Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie
Mamy nadzieję że nasza współpraca zaowocuje pozyskaniem książek z dziedziny etnografii i muzealnictwa z tego regionu. Dziękujemy Pani dyrektor za życzliwość oraz Pani Wandzie Pisarek z Biblioteki muzealnej za pomyślne załatwienie sprawy dotyczącej pozyskania wydawnictw.
Węgorzewo to miasto powiatowe leżące w woj. warmińsko-mazurskim.



wtorek, 25 marca 2014

BRANEW - KOŚCIÓŁ ŚW. ANNY

 Branew gm. Dzwola, pow. janowski, woj. lubelskie, 
diec. sandomierska
W dzisiejszą uroczystość Zwiastowania Pańskiego pojechaliśmy do parafii Branew położonej niedaleko Janowa Lubelskiego. W niewielkim kościółku położonym na wzgórzu, w głównym ołtarzu umieszczony 
jest obraz Matki Bożej Łaskawej. Mszę św. o godz. 17-tej celebrował ks. proboszcz Bartosz Rachwał.
Ks. proboszcz podarował dla naszej biblioteki książkę pt. „Dzieje wsi Branew : 80 lat istnienia parafii rzymskokatolickiej w Branwi, 535 lat istnienia wsi Branew” autorstwa Zenona Barana.


Parafia rzymsko-katolicka w Branwi została erygowana 18 lipca 1919 r. mocą dekretu bpa L. Fulmana. 
Do czasu kasaty unii, była tutaj parafia greko-katolicka, którą później zamieniono na prawosławną. Pierwotnie stał w Branwi kościół drewniany wybudowany przez unitów, w 1875 r. zamieniony na cerkiew, 
w 1919 r. oddany katolikom. Po wybudowaniu nowego kościoła, dotychczasowy został rozebrany. 
Obecny kościół p.w. św. Anny został wybudowany w latach 1936-1946 wg projektu architekta 
T. Witkowskiego z Lublina w stylu neoklasycystycznym, jednonawowy, murowany, z zewnątrz kamień, wewnątrz cegła palona. Kościół powstał ze składek parafian przy ofiarnej współpracy 
ks. W. Grzebalskiego. 22 czerwca 1950 r. kościół uroczyście poświęcił bp Z. Goliński. 
W 1992 r. wprowadzono nową nastawę ołtarzową przedstawiającą 5 tajemnic radosnych różańca, rzeźbionych głęboko w drzewie dębowym, w nastawę wmontowano obraz Matki Bożej Łaskawej 
z 1772 r., pochodzący jeszcze z czasów unickich. W 1985 r. obraz poddany został konserwacji. 
Po powrocie z renowacji obraz został uroczyście poświęcony 21 września 1986 r. 
Uroczystość celebrował ks. kan. Jan Mróz z Biłgoraja. 
Jak zanotował kronikarz z obrazem tym wiązało się „przywiązanie i modlitwa poprzednich pokoleń”.